تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
صلوات الله عليه در شخصي كه حج كند به نيابت ديگرى آيا در همه جا أو را ياد مىكند حضرت فرمودند كه اگر خواهد ياد كند و اگر نخواهد نكند و حق سبحانه و تعالى عالم است كه أو به نيابت أو مىكند و ليكن أو را ياد مىكند نزد كشتن قرباني و اين نيز محمولست بر تأكد استحباب ( و ان لم يقل شيئا فليس عليه شئ لأنّ الله عزّ و جلّ عالم بالخفيّات ) ( 1 ) و اگر هيچ نگويد بر أو چيزى نيست زيرا كه حق سبحانه و تعالى عالم است به ضماير و آن چه نزد خلايق مخفى است نزد أو آشكار است چنان كه در صحيح بزنطى واقع است و خواهد آمد
( و من وصل قريبا بحجّة أو عمرة كتب الله عزّ و جلّ حجّتين و عمرتين و كذلك من حمل عن حميم يضاعف له الاجر ضعفين ) ( 2 ) و كسى كه صله رحم كند به حجى يا به عمره بانكه حج بر ايشان واجب شده باشد و در ذمهء ايشان قرار گرفته باشد و چيزى نداشته باشند أو خرجى حج به ايشان دهد تا حج كنند يا مرده باشند و از جهة ايشان حج استيجار كند ، و يا آن كه ايشان را در حج خود شريك كند به نحوى كه گذشت حق سبحانه و تعالى مىنويسد از جهة أو دو حج و دو عمره يكى از جهة وقوع حج اسلام و دويم از جهة صلهء رحم و همچنين هر گاه بارى از دوش خويشى بردارد اجر أو مضاعف مىشود و خواهد آمد
( و روى انّ حجّة واحدة أفضل من عتق سبعين رقبة ) ( 3 ) و منقولست در صحيح از عمر بن يزيد كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه شنيدم كه مىفرمودند كه حجى بهتر است از آزاد كردن هفتاد بنده از براي خدا و به خط شيخ رحمه الله تسعين بود و ظاهرا سهو القلم است . و در صحيح از معاوية بن عمار منقول است كه عرض نمودم
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 151 | محمد تقي المجلسي ( الأول )