را به جا آورم بدل از أو و همچنين حلبى از آن حضرت صلوات الله عليه روايت كرده است .
و در صحيحه محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه منقول است كه در همه افعال منوب عنه را ياد مىكند و ظاهرا مراد از آن نيت باشد كه قصد كند كه احرام مىگيرم و تلبيه مىگويم در عمره اسلام عمره تمتع به نيابت فلان قربة إلى الله و اگر نيت وجوب و ندب را زياد كند بهتر است بانكه بگويد كه بر أو واجبست به اصالت و بر من به نيابت ، و اگر حج سنت باشد و خود را أجير كرده باشد قصد مىكند كه مستحب است بر أو و واجبست بر من .
و اگر حجة الاسلام بر منوب عنه واجب باشد و نايب تبرّعا به جا آورد در احرام قصد مىكند كه واجبست بر أو و سنت است بر من و در باقي افعال قصد وجوب مىكند چون حج و عمره به شروع در ايشان واجب مىشوند چنان كه ظاهر آية كريمه * ( وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّه ) * ) * است يعنى حج و عمره را تمام كنيد اگر شروع كرده باشيد از جهة رضاى الهى يا حج و عمره را تمام به جا آوريد و افعالش را ناقص مكنيد و از جهة رضاى أو به جا آوريد و ظاهرا هر سه مطلب مراد است چنان كه خواهد آمد در ضمن اخبار اگر چه أكثر علما از معنى سيم غافلند كه ظاهرا في الحقيقة مراد الهى اين باشد كه حج و عمره را كه از بهترين عبادتست به قصد رضاى الهى به جا آوريد نه از روى ريا بلكه نه به قصد بهشت و خلاصي از دوزخ بلكه محض فرمان بردارى مقصود باشد
( و قد روى انّه يذكره إذا ذبح )
( 1 ) و اين روايت حسن است از مثنى از حضرت امام جعفر صادق
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 150
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٥٠