تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 672

مساهمون:

ص٦٧٢
بهم رسد و زكات فطر يك صاع خرماست يا قيمت آن از شاهى در آن بلاد و با تقيه جايز است بىدغدغه چنان كه اخبار صحيح و موثق كالصحيح بسيار وارد شده است كه به مستضعف مىتوان داد و در بعضى از آن اخبار هست كه از روى تقيه مىتوان داد .
( و روى اسحاق بن عمّار عن معتّب عن ابى عبد الله صلوات الله عليه قال اذهب فاعط عن عيالنا الفطرة و عن الرّقيق و اجمعهم و لا تدع منهم احدا فانّك ان تركت منهم إنسانا تخوّفت عليه الفوت قلت و ما الفوت قال الموت ) ( 1 ) و مرويست در موثق كالصحيح از معتّب كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه برو و فطره عيال ما را بيرون كن با به مستحقين برسان و فطرهء بندگان را نيز بده و از همه بده و مبادا كه يكى را ندهى كه اگر يكى را ندهى من خوف دارم كه فوت شود من عرض كردم كه فوت چه چيزى است يعنى فوت صحت است يا ثواب و امثال اينها حضرت فرمودند كه خوف مردن دارم و فى الحقيقه فطره موضوع « است » از جهة حفظ حيات پس نهايت اهتمام در آن مىبايد نمود قطع نظر از ثواب غير متناهى و اين حديث دلالت مىكند بر آن كه اعتماد بر عادل مىتوان كرد در اخراج زكات . چنان كه در حسن كالصحيح منقول است از جميل كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه باكى نيست كه خود فطرهء عيال خود را بدهد در وقتى كه از ايشان غايب باشد و باكى نيست كه به ايشان بگويد كه فطره او را و خود را بدهند در حالتى كه او از ايشان غايب باشد و جمعى دغدغه