خدمت حضرت امام على نقى صلوات الله عليه چنان كه در ربيع الشيعه مذكور است كه آن حضرت ملقب است به طيب كه آيا جايز است كه فطره ده سر يا كمتر يا بيشتر را به يك محتاج بدهند كه موافق باشد يعنى شيعه اثنى عشرى باشد حضرت فرمودند كه بلى جايز است و بده يعنى بهتر است و افعل نيز خواندهاند يعنى من چنين مىكنم .
( و سال علىّ بن جعفر اخاه موسى بن جعفر صلوات الله عليهما عن المكاتب هل عليه فطرة شهر رمضان او على من كاتبه و تجوز شهادته قال الفطرة عليه و لا تجوز شهادته قال مصنّف هذا الكتاب رضى الله عنه و هذا على الانكار لا على الاخبار يريد بذلك كيف تجب عليه الفطرة و لا تجوز شهادته ! اى انّ شهادته جائزة كما انّ الفطرة عليه واجبة )
( 1 ) و به اسانيد صحيحه منقول است از على كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از مكاتب كه آيا فطره ماه رمضان بر او هست يا بر كسى است كه او را مكاتب كرده است و گواهى او مسموع است حضرت فرمودند كه فطره بر او هست و شهادتش مسموع نيست چنين گويد مصنف كه بر سبيل انكار چنين وارد شده است نه بر سبيل اخبار و غرض حضرت آن است كه چگونه فطره باشد و شهادتش مسموع نباشد يعنى شهادتش مسموع است هم چنان كه فطره بر او واجب است و اين تاويل بسيار بعيد است زيرا كه سؤال او از شهادت محض نبود كه اين قسم انكارى بكنند و وقتى انكار معقول است كه او مسلَّم داشته باشد وجوب فطره را و او سؤال مىكند و نمىداند و حمل بر تقيه اظهر است ، و بنا بر مذهب صدوق كه شهادت