يجعل الرّجل عشاءه سحوره )
( 1 ) و در كافى سحورا است و در صحيح از حلبى منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه وصالى كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله از آن نهى فرمودهاند آن است كه افطار شام را به سحر اندازند به آن كه در نيت قصد كند كه روزه مىدارم فردا را و فردا شب را تا سحر قربة إلى الله . و ظاهر حديث اعم از آن است كه نيت صوم شب بكند يا نكند و احوط آن است كه اول شام به آب يا به خرمائى افطار كند و اگر قصد كند كه روزه تمام شد و قصد افطار كند بد نيست .
و در صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه صوم وصال آن است كه يك روز و يك شب روزه دارد و در سحر افطار كند و ظاهر اين حديث آن است كه با قصد صوم وصال مىشود .
و در قوى از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله فرمودند كه وصال نكنند روزه را يعنى در روز روزه نگيرند كه در شبش افطار نكنند و اگر به اندكى آب افطار كنند وصال نيست بىدغدغه ، و نزد عوام روزه وصالى هست كه سه شبانه روز چيزى نمىخورند به گمان آن كه اهل بيت صلوات الله عليهم روزه به روزه بردهاند و اين افتراست و بر تقديرى كه اهل بيت را جايز باشد ديگر آن را مشروع نيست به اتفاق و حق اين است كه ايشان را نيز مشروع نبوده است و وصال از خصايص حضرت سيد الانبياء و المرسلين بوده است چنان كه گذشت و سنيان را گمان اين است كه ماه شعبان را با ماه رمضان روزه داشتن كه يك روز را در ميانه نخورند كه يوم الشك باشد وصال است و منقول است از حضرت امام جعفر صادق
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 642
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٦٤٢