باب ما جاء فى كراهة السّفر فى شهر رمضان
( 1 ) اين بابى است در بيان اخبارى كه وارد شده است در مكروه بودن سفر در ماه رمضان و در سفرهاى غير مكروه .
( روى علىّ بن ابى حمزة عن ابى بصير قال سالت ابا عبد الله صلوات الله عليه عن الخروج اذا دخل شهر رمضان فقال لا الَّا فيما اخبرك به خروج إلى مكَّة او غزو فى سبيل الله او مال تخاف هلاكه او اخ تخاف هلاكه و انّه ليس اخا من الاب و الأمّ )
( 2 ) مرويست در موثق از على بن ابى حمزه چنان كه در كافى و تهذيب و در بعضى از نسخ و روى ابو حمزة است و سهو نساخ است چون معهود نيست روايت ابو حمزه از ابى بصير كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از بيرون رفتن به سفر هر گاه داخل شود ماه رمضان حضرت فرمودند كه نه مگر آن چه ترا به آن خبر دهم مانند رفتن به مكه معظمه ، يا جهاد در راه حق سبحانه و تعالى يا از جهت مالى كه خوف تلف آن داشته باشى يا برادرى كه خوف هلاك او داشته باشى چنان كه در تهذيب نيز چنين است كه از كتاب حسين بن سعيد روايت كرده است و در كافى
او اخ تريد وداعه ) *
يعنى برادرى كه خواهى وداع او كنى و يك منزل يا بيشتر به مشايعت او روى و مقصودم از برادر برادر ما در پدرى نيست بلكه برادر مؤمن است كه از جمله حقوق او