( و سال احمد بن محمّد بن ابى نصر البزنطىّ ابا الحسن الرّضا صلوات الله عليه عن الرّجل يحتقن يكون به العلَّة فى شهر رمضان فقال الصّائم لا يجوز له ان يحتقن )
( 1 ) و به بيست سند صحيح و كالصحيح منقول است از بزنطى كه گفت از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كردم از شخصى كه مرضى داشته باشد در ماه رمضان و خواهد كه حقنه كند فرمودند كه صايم را جايز نيست كه حقنه كند چون حقنه با صوم جمع نمىشود بلكه مىبايد افطار كند اگر چه به حقنه باشد ، و ظاهر اطلاق حقنه منصرف مىشود به مايع و بر تقديرى كه بر جامد نيز اطلاق كنند در اين حديث حمل بر مايع مىبايد كرد جمعا بين الاخبار .
چنان كه مرويست بهشت سند صحيح از على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليهما از مرد و زن كه مىتوانند شاف برداشتن در وقتى كه روزه باشند حضرت فرمودند كه باكى نيست .
و در موثق كالصحيح منقولست از حسن بن على بن فضال كه عريضه نوشتم به خدمت حضرت امام رضا صلوات الله عليه در برداشتن شاف و غير آن از پيش يا از پس در صوم حضرت فرمودند به خط مبارك خود كه باكى نيست در جامد و از اين باب است جمعى كه ترياك خورند گاه هست كه سحر خوابشان مىبرد و بعد از صبح بيدار مىشوند ظاهرا ترياك را اگر شاف كنند و بردارند نفع مىكند ايشان را .
( و لا يجوز للصّائم ان يستعط )
( 2 ) و جايز نيست صايم را كه سعوط كند و در بينى چكاند روغن و شير و