نه اقل مضاعفه ده است و روزه اين روز در هر سالى برابر است با صد حج مقبول و صد عمره مبرور است و اين روز عيد اكبر حق سبحانه و تعالى است چنان كه عامه روايت كردهاند در جميع صحاح خود كه يهودى به نزد عمر آمد و گفت كه در قرآن شما آيه ايست كه اگر در توراة ما مىبود ما آن روز را اعظم اعياد خود مىگرفتيم و در تعظيم بيشتر از همه عيدهاى خود مىكوشيديم عمر گفت كدام آيه است يهودى اين آيه را خواند كه * ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ ) * عمر گفت پيش ما نيز چنين است و آن روز عرفه است با آن كه سنيان هيچ يك عرفه را عيد نشمردهاند مع هذا بر تقديرى كه عرفه باشد به گفته او در عرفه چه كمال دين شد و چه اتمام نعمت شد به غير آن كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله در آن فرمودند كه إِنِّي تارِكَ فيكُمُ الثَقَلَيْنِ كِتابَ الله وَعِتْرَتى اهْلَ بَيْتى
چنان كه همه سنيان روايت كردهاند كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله در منى خطبه خواندند و اين مبالغه را فرمودند ، و در عرفات نيز خطبه خواندند و همين حديث را فرمودند ، و در غدير خم نيز خواندند و اين عبارت را با عبارت « من كنت مولاه فعلىّ مولاه »
خواندند ، و در غير بخارى از صحاح سته همه مذكور است با آن كه اول كسى كه اقرار كرد عمر بود و اول كسى كه انكار كرد عمر بود .
پس حضرت فرمودند كه حق سبحانه و تعالى پيغمبرى را نفرستاد مگر آن كه او را فرمود كه اين روز را عيد كنند و حرمت اين روز را به امّت خود برسانند چنان كه در فردوس الاخبار از حذيفه روايت كرده است كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله فرمودند كه اگر مردمان بدانند كه در چه وقت على بن ابى طالب را امير المؤمنين نام كردند هر آينه انكار نخواستند كرد
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 225
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٢٥