مىداند پس در اين باب اعتماد به او نتوان كرد و غالب اوقات علو احوال سبب نسبت غلو شده است بر بزرگان چنان كه تفصيل آن را در روضة المتقين ذكر كردهام و الله تعالى يعلم .
و مع هذا ابن طاوس به سندى ديگر روايت كرده است از كتاب محمد بن على طرازى به اسناد او از عبد القاهر از على بن حسان واسطى در واسط در سنه ثلاثمائه از على بن حسن عبدى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و در اين روايت به جاى محمد بن موسى محمد بن على است و روايت شيخ اين است كه على بن حسان از على بن حسين عبدى روايت نموده است و اظهر على بن الحسن است چنان كه ابن طاوس روايت كرده است و شيخ نيز در رجال در اصحاب حضرت صادق على بن حسن عبدى را ذكر كرده است كه گفت از صادق صلوات الله عليه شنيدم كه فرمودند كه روزه روز غدير خم برابر است با روزه عمر دنيا كه اگر كسى زنده باشد از اول دنيا تا به آخر دنيا و هميشه روزه باشد هر ثوابى كه او را دهند از جهة روزه عيد غدير آن ثواب را خواهند داد و ممكن است كه مراد عمر متعارف اكثر مردمان باشد و شصت ماه به اعتبار مضاعفه يك را ده موافق نهايت عمر اكثر عالميان است اگر پانزده سال تا بلوغ را ضم كنند و نادر است كه شخصى اين مقدار و زياده از اين عمر كند و اگر برسد بسيار نادر است كه مكلف بماند كه خرافت دست نداده باشد و قوت گرفتن روزه داشته باشد و هر گاه يك روز را هفتصد و زياده در نامه عمل خوبان نويسند به عمر دنيا نيز مىرسد و مكرر مذكور شد كه كثرت به اعتبار اشخاص مختلف مىشود هم چنان كه حق سبحانه و تعالى در همين آيه فرموده است كه * ( وَالله يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ ) * چنان كه هفتصد نيز به اعتبار زيادتى خوبيست و اگر
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 224
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٢٤