تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
كسى شراب خوردن يا زنا و امثال اين كباير را كرده باشد و امرى عظيم بوده است در ازمنه حضرات ائمه معصومين صلوات الله عليهم از حضرت امام موسى كاظم تا به حضرت صاحب الامر خصوصا در زمان امام على نقى و امام حسن عسكرى صلوات الله عليهما كه ائمه را پادشاهان در حبس مىداشتند و شهيد مىكردند جمعى اين شبهه را ذكر كردند كه چون شود كه خليفه خدا بر دست كافران گرفتار باشند يا كشته شوند البته غايب شده‌اند و شنيده بودند كه صاحب الامر غايب خواهد شد گفتند البته حضرت امام موسى خواهد بود و غلاة بسيار شدند از عوام و اين معنى ظاهر است كه طبايع عوام مايل است به غلو و غلاة احاديث ائمه را مستند خود مىكردند مثل اخبار آن كه ما جنب الله و ما عين الله و ما يد الله و ما باب اللهيم و علما مضطر مىشدند به جرح راويان امثال اين اخبار از اصحاب اسرار نمىبينى كه مردمانى را كه جرح نموده‌اند ذكر كرده‌اند كه او از اهل ارتفاع است و مىگويند كه حديث فلان گاهى معروفست و گاهى منكر بلكه اكثر اوقات ائمه معصومين صلوات الله عليهم از دست اين جمع در عذاب بوده‌اند بيش از نواصب مجملا بسيار چيزها ديديم كه اصلى ندارد بنا بر اين جرات نمىتوان نمود در امثال اين جماعت كه جرح كنند چون همه بحسب ظاهر فوق معنى عدالت را داشته‌اند و در شرح فهرست اين كتاب تحقيقات بسيار در معرفت رجال مذكور است و احاديث بسيار وارد است كه فاسق را غيبت نيست و حرمت ندارد كه رعايت اين بايد كرد كه بد او را نگويند و نشنوند . چنان كه در موثق از سماعه منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله فرمودند كه هر كه با مردمان معامله كند و بر ايشان ستم نكند ، و