چون حق سبحانه و تعالى فقرا را شريك گردانيده است در مال اغنيا و فى الحقيقه مال ايشان را به ايشان مىدهيد پس مال ايشان را به غير ايشان نبايد داد چنان كه اگر كسى از شما چيزى طلبد هر گز به ديگرى مىدهيد .
و در حديث صحيح از زراره و بگير و فضيل و محمد بن مسلم و بريد منقولست كه همه گفتند كه حضرت امام محمد باقر و حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليهما فرمودند كه هر گاه شخصى بر مذهب باطلى باشد ازين مذاهب باطله كه شايع است و حق سبحانه و تعالى تفضل كند بر او كه هدايت يابد بمذهب حق ائمه معصومين صلوات الله عليهم اعاده نمىكند نماز و روزه و حجى را كه در اوقات ضلالت و كفر كرده باشد اما زكات را . مرتبه ديگر مىدهد چون زكات را به شيعه مىبايد داد و او به سنيان داده است .
و در حسن كالصحيح ديگر نيز به همين مضمون از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست و در صحيح از اسماعيل منقولست كه گفت از حضرت امام رضا صلوات الله عليه سؤال كردم كه زكات را به غير شيعه اثنا عشرى مىتوان داد حضرت فرمودند كه نه و نه زكات فطره را .
و در حسن كالصحيح منقولست از شهاب كه عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه مبتلا شده ام به آن كه هر مرتبه كه بخواب مىروم زنى از جن بخواب من مىآيد و بد خواب مىشوم حضرت فرمودند كه زكات بده گفت گفتم مىدهم حضرت فرمودند كه مىدهى اما به مستحق نمىدهى به مستحق مىبايد داد .
( و روى محمّد بن مسلم عنه صلوات الله عليه انّه قال له رجل بعث بزكاة ماله لتقسم فضاعت هل عليه ضمانها حتى تقسم فقال اذا وجد لها موضعا فلم يدفعها فهو لها ضامن حتّى يدفعها فان لم يجد لها ) *