مىكشد كه ستره باشد .
« و سال الحلبيّ ابا عبد الله صلوات الله عليه عن الفطر و الاضحى اذا اجتمعا يوم الجمعة قال اجتمعا فى زمان علىّ صلوات الله عليه فقال من شاء ان ياتى الجمعة فليات و من قعد فلا يضرّه فليصلّ الظَّهر و خطب صلوات الله عليه خطبتين جمع فيها خطبة العيد و خطبة الجمعة »
( 1 ) و به اسانيد صحيحه منقولست از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از نماز يا روز عيد فطر و يا عيد قربان هر گاه جمع شود در روز جمعه با جمعه چه كند حضرت فرمودند كه جمع شد در زمان حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه در ايام خلافت ظاهرى پس حضرت در خطبه نماز عيد فرمودند كه دو عيد جمع شده است و جمعى كه تعب كشيدهاند و به اين ثواب فايز شدهاند مختارند هر كه خواهد كه به نماز جمعه حاضر شود بيايد و هر كه نيايد بر او حرجى نيست و نيامدن به او ضرر نمىرساند و نماز ظهر بكنند عوض جمعه و حضرت دو خطبه خواندند و قصد خطبه عيد و خطبه جمعه كردند چون خطبه عيد بعد از نماز است و خطبه جمعه پيش از نماز و بنا بر اين مىبايد كه حضرت خطبه جمعه را پيش از ظهر كرده باشند چنان كه در صحيحه ابن سنان گذشت يا عيد را ديرتر كرده باشند كه خطبه آن بعد از زوال واقع شده باشد چون دو خطبه جمعه بمنزله دو ركعت است و پيش از وقت معنى ندارد و محتمل است كه چهار خطبه خوانده باشند دو خطبه از جهة عيد و دو خطبه از جهة جمعه و خطبه عيد را پيش از زوال كرده باشند و خطبه جمعه را بعد از زوال و به اعتبار نوع دو خطبه فرموده باشند و اين اظهر است هم چنان كه ظاهر مىشود از دو خطبه حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه در روز غدير كه در جمعه واقع شده بود در زمان آن حضرت كه اول خطبه غدير را خواندند و بعد از آن خطبه جمعه را خواندند و نماز جمعه را بعوض نماز عيد به جا آوردند يعنى قصد هر