كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از شخصى كه نماز كند در عقب عادل در نماز جهريه و قرائت را نشنود حضرت فرمودند كه مىخواهد خاموش شود و مىخواهد قرائت كند ، و سؤال كردم از دو ركعت اخفاتيه در عقب عادل آيا حمد بخوانيم فرمودند و اگر قرائت كنى باكى نيست كه اگر خاموش شوى باكى نيست و احاديث ديگر نيز بر اين مضامين وارد شده است و ممكن است كه حمل كنيم قرائت را بر قرائت تسبيح چنان كه در صحيحه معاوية بن عمار منقولست كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه سؤال كردم از قرائت در عقب امام در دو ركعت آخر حضرت فرمودند كه امام فاتحه مىخواند و مأمومان تسبيح مىخوانند و اگر تنها نماز كنى مخيّرى ميان حمد و تسبيح و اخبار ديگر خواهد آمد .
( و روى الحلبيّ عن ابى عبد الله صلوات الله عليه انّه قال اذا صلَّيت خلف امام تأتمّ به فلا تقرء خلفه سمعت قرائته او لم تسمع الَّا ان تكون صلاة يجهر فيها بالقراءة فلم يسمع فاقرأ )
و به اسانيد صحيحه منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر گاه نماز كنى در عقب امامى كه اقتدا به او كنى بانكه سنّى و فاسق نباشد قرائت مكن در عقب او خواه قرائتش را شنوى به آن كه جهريه باشد يا نشنوى كه اخفاتيه باشد مگر آن كه جهريه باشد و قرائتش را هيچ نشنوى كه در اين صورت قرائت بكن .
و در موثق كالصحيح از يونس منقولست كه گفت از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كردم از نماز در عقب عادل حضرت فرمودند كه هر امامى را كه از او راضى بوده باشى يعنى بد مذهب و فاسق نباشد در عقب او قرائت مكن و ممكن است كه عبارت سمعت قرائته را حمل كنيم كه خوب شنوى يا خوب نشنوى بلكه همهمه شنوى تا استثنا صورت داشته باشد چنان كه
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 438
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٣٨