به سبب امثال اين خبر از اخبار بسيار كه دلالت بر اين مىكند كه قرائت نكردن اولى است .
و بر اين مضامين احاديث بسيار وارد است از آن جمله در صحيح از عبد الرّحمن منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه اگر اقتدا كنم قرائت بكنم حضرت فرمودند كه امّا نماز اخفاتيه را قرائتش متعلق است به امام تو قرائت مكن ، و امّا نماز جهريه را حق سبحانه و تعالى امر كرد است امام را به بلند خواندن تا مأمومان خاموش باشند و گوش دهند اگر قرائت امام را بشنوى گوش بده و اگر نشنوى خود قرائت بكن .
و در حسن كالصحيح از زراره از احدهما صلوات الله عليهما منقولست كه فرمودند كه در نماز جهريه گوش ده و در خاطر خود تسبيح كن و در حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صلوات الله عليه منقول است كه هر گاه اقتدا كنى به امام عادل در نماز جهريه و قرائت را نشنوى خود قرائت كن و اگر همهمه را شنوى قرائت مكن .
و در دو صحيح منقول است از سليمان كه گفت عرض نمودم به آن حضرت صلوات الله عليه كه آيا در نماز ظهر و عصر قرائت مىتوان كرد و حال آن كه نمىتوان دانست كه قرائت مىكند يا نه حضرت فرمودند كه سزاوار نيست كه مأموم قرائت كند بلكه قرائت را به امام مىگذارد و ظاهرش كراهتست .
و در صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه هر گاه در عقب عادل نماز كنى در اخفاتيه در دو ركعت اول قرائت مكن و تسبيح مىتوانى خواند و در دو ركعت آخر قرائت نيز مىتوانى كرد .
و اكثر علما احاديث امر به قرائت جهريه را و امر به خاموشى در اخفاتيه را حمل كردهاند بر استحباب از جهت صحيحه على بن يقطين كه گفت سؤال
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 437
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٣٧