جعفر بن محمّد صلوات الله عليهما سبحان الله أفما يخاف من يصلَّى على غير وضوء ان تاخذه الارض خسفا » )
و كالصحيح منقول است كه شخصى به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه عرض نمود كه فداى تو كردم به جمعى ناصبى يعنى سنّى يا كسانى كه اظهار عداوت اهل بيت مىكنند و اقامه نماز گفتهاند و من وضو ندارم پس اگر با ايشان داخل نشوم هر چه مىخواهند به من مىگويند آيا با ايشان نماز بىوضو بكنم و بعد از آن وضو بسازم و نماز خود را به جا آورم پس حضرت فرمودند كه سبحان الله يعنى منزّه است حق سبحانه و تعالى از آن كه از جهة او نماز بىوضو كنند و يا بگذارند عقوبت اين را ، يا از محض تعجب فرموده باشند آيا نمىترسد كسى كه بىوضو نماز كند كه زمين او را فرو برد و ظاهرا قصد نماز كردن بىوضو حرام باشد امّا اگر تكبير احرام نگويد و با ايشان همراهى كند و پيشانى را بر ما يسجد عليه نگذارد قصور نداشته باشد .
چنان كه در صحيح از عبد الله بن مغيره منقول است از ناصح و جهالت او ضرر ندارد چون عبد الله از اهل اجماع است كه عرض نمودم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه من در خانه خود نماز مىكنم و مىروم و با سنّيان نماز مىكنم حضرت فرمودند كه قصد نافله كن نمازى را كه با ايشان مىكنى و با تكبير احرام مگو كه با ايشان در نماز داخل شوى به درستى كه افتتاح نماز به تكبير احرام است .
و كالصحيح منقول است از عبيد كه گفت به آن حضرت صلوات الله عليه عرض نمودم كه داخل مسجد مىشوم و پيشتر نماز كردهام و با ايشان نماز مىكنم و حساب نماز نمىكنم آن را حضرت فرمودند كه باكى نيست اما من با ايشان نماز مىكنم و چنان مىنمايم كه سجده مىكنم و سجده نمىكنم .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 412
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤١٢