به ايشان مىگذارد و حسنات ايشان را با خود بيرون مىبرد يعنى حسنات تقديرى كه اگر آنها شيعه مىبودند هر ثوابى كه بر تقدير تشيّع داشته باشند حق سبحانه و تعالى كرامت مىفرمايد .
( « و روى عنه حمّاد بن عثمان انّه قال من صلَّى معهم فى الصّف الاوّل كان كمن صلَّى خلف رسول الله صلى الله عليه و آله فى الصّف الأوّل » )
و بسند صحيح از حماد و در حسن كالصحيح از حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه هر كه با سنّيان در صف اول ايشان نماز كند از روى تقيه كه خود اذان و اقامه بگويد و خود قرائت كند يا اعم هر گاه تقيه شديد باشد چنان باشد كه در عقب حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله نماز كرده باشد در صفّ اول .
( « و روى عنه حفص بن البخترىّ انّه قال يحتسب ذلك لك اذا دخلت معهم و ان كنت لا تقتدى بهم حسب لك مثل ما يحسب ذلك لك اذا كنت مع من يقتدى به » )
و در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه هر گاه داخل شوى در نماز سنّيان و اگر چه به ايشان اقتدا نمىكنى به مجرد داخل شدن با ايشان از روى تقيه محسوب مىشود و لفظ حسب لك در كافى نيست و ظاهرا از نساخ زياد شده باشد چون يحسب اول كافى است حاصل آن كه محسوب مىشود از جهة تو مثل ثوابى كه نماز كنى به جماعت با عادلى كه اقتدا به او توانى كرد .
( « و روى مسعدة بن صدقة انّ قائلا قال لجعفر بن محمّد صلوات الله عليهما جعلت فداك انّي أمرّ بقوم ناصبة و قد اقيمت لهم الصّلاة و انا على غير وضوء فان لم ادخل معهم فى الصّلاة قالوا ما شاؤا ان يقولوا فاصلَّى معهم ثمّ أتوضّأ اذا انصرفت و اصلَّى ؟ فقال