كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه اگر نماز ظهر را كرده باشى و نماز صبحت فوت شده باشد و به خاطرت رسد نماز صبح را قضا كن در هر وقتى كه خواهى اگر چه بعد از عصر باشد كه در آن وقت نافله مبتدئه مكروه است اما قضا كراهت ندارد ، و هر گاه به خاطرت رسد كه نمازى كه از تو فوت شده است آن نماز را واجبست كه به جا آورى ، و فرمودند كه اگر فراموش كنى نماز ظهر را تا آن كه نماز عصر را به جا آورى و به خاطرت رسد در اثناى نماز يا بعد از آن كه فارغ شده باشى يعنى نزديك به فارغ شدن باشد پس قصد كن كه آن عصر ظهر باشد و بعد از آن عصر را به جا آور به درستى كه اين چهار ركعت جاى آن چهار ركعت را مىگيرد و جمعى به ظاهر اين حديث عمل كردهاند كه بعد از اتمام نماز نقل نيّت مىتوان كرد و استبعادى ندارد چنان كه در فقه رضوى است ، و اگر در اثناى نماز عصر به خاطرت رسد كه نماز ظهر را نكرده و دو ركعت نماز عصر را كرده باشى قصد كن كه اين نمازى كه مىكنم نماز ظهر است و دو ركعتى كه مانده است به جا آور و بعد از آن بر خيز و نماز عصر را بكن ، و اگر شام شده باشد و به خاطرت رسد كه نماز عصر را نكرده و وقت آن قدر باشد كه نماز عصر را با نماز شام به جا آورى پيش از ذهاب حمره مغربى اول نماز عصر را به جا آور و بعد از آن نماز شام را ، و اگر بعد از آن كه نماز شام كرده باشى به خاطرت رسد كه نماز عصر را نكردهء برخيز و آن را به جا آور ، و اگر از نماز شام دو ركعت كرده باشى و به خاطرت رسد نماز شام را قصد كن كه نماز عصر است و چهار ركعت تمام كن و بعد از آن نماز شام را به جا آور ، و اگر بعد از نماز خفتن به خاطرت رسد كه نماز شام را نكرده برخيز و نماز شام را به جا آور يعنى اگر خفتن را در وقت مخصوص شام نيز به جا آورده باشى صحيح است چنان كه راى صدوقست و بنا بر مذهب مشهور محمول است بر آن كه خفتن را در وقت مشترك به جا آورده باشد ، و اگر در اثناى
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٨٥