حضرت معنى ديگر دارد كه غرض عمده آنست كه وصيت علامت امامتست همين كه نوشتم شهرت مىكند و همه كس دانا مىشود به امامت تو و حجت بر خلق تمام مىشود .
و در حديث حسن كالصحيح تصريح به اين معنى شده است بعد از وصيت به كفن و غير از آن .
و در موثق كالصحيح از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه منقولست كه فرمودند كه كفن كردم پدرم را در دو جامه مصرى سفيد كه در آن احرام مىگرفتند و در پيراهنى كه نماز در آن مىكردند و در بردى كه آن را خريده بودند به چهل مثقال طلا و در عمامه حضرت سيد الساجدين صلوات الله عليه كه اگر امروز مىبود قيمتش چهار صد مثقال طلا مىبود .
و در حديث حسن كالصحيح بل الصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه در كفن فرمودند كه خرقه بردار كه رانهاى ميت را به آن بهم آورى و به پيچى مستحكم كه مبادا چيزى بيرون آيد و هر چه پنبه در دبر مىكنى بهتر است پس كفن مىكنى به پيراهنى و سر تا سرى و بردى كه همه بدن را فرا گيرد . و مذكور است در مقبوله يونس كه حضرت ائمه معصومين صلوات الله عليهم فرمودند كه حبره را پهن كن و سر تا سرى را بر بالاى آن پهن كن و بعد از آن پيراهن را پهن كن و عمامه و ران پيچ را فرمودند كه گذشت .
و در حديث كالصحيح معاوية بن وهب از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه فرمودند كه ميت را در پنج جامه كفن مىبايد كرد پيراهنى كه تكمه و بند نداشته باشد يا نه بندند آن را اگر داشته باشد و سر تا سرى و خرقه كه ران او را محكم ببندند و بردى كه او را در آن پيچند و عمامه كه بر سر او پيچند و زيادتى او را بر سينه اش اندازند .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 275
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٧٥