خلافست كه واجب است يا سنت احوط آنست كه آن را ترك نكنند البته و خلافى نيست كه مىبايد پاى ميت به قبله باشد مثل محتضر .
ديگر او را بر تخت گذاشتن مستحب است و خلافى در آن نيست و الحال متعارفست كه در ميان حوض يا آب روان غسل مىدهند چون ازاله نجاست در آن آسانتر است خصوصا نسبت به عوام و اگر بر تخت غسل دهند و از ميت فضلات بيرون آيد تطهير تخت را خوب نمىتوانند كردن و اين نيز خوبست و اگر تخت را در ميان آب توان گذاشت بهتر است .
ديگر پوشانيدن عورتست به پيراهن و الا به خرقه و بر آن دلالت مىكند صحيحه ابن مسكان و غير آن از احاديث بسيار .
ديگر نرم كردن انگشتان است به رفق و حديث كاهلى دلالت بر آن دارد و در حديث ديگر از طلحة بن زيد وارد است كه مفشار مفصلى از مفاصل ميت را محمول است بر خلاف رفق .
ديگر دست بر شكم ميت ماليدن است به رفق پيش از دو غسل اول پس آن مذكور است در حديث يونس و كاهلى و خلافى در آن نيست كه مستحب است و اكثر استثنا كردهاند زن حامله را و مستند آن حديث انس بن مالك است و رفقى كه در دو حديث هست احتياج به استثنا ندارد و الله تعالى يعلم .
و شستن دستهاى ميت تا نصف ذراع پيش از غسل در حديث يونس واقع است و در حديث حسن كالصحيح حلبى تا بند دستست و هر دو خوبست اگر چه تا نصف ذراع بهتر است چون مشتمل است بر هر دو .
و ديگر خرقه بر دست گذاشتن كه دست به عورتين نرسد در صحيحه ابن مسكان و كالصحيحه حلبى و غير آن وارد است . و اما شستن عورتين به سدر و اشنان در حديث كاهلى وارد است و در اخبار ديگر شستن به آب سدر است و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٤٨