از حارث بن فضيل روايت كردهاند كه مهاجران حبشه نهانى برون شدند و يازده مرد و چهار زن بودند و سواره و پياده به شعيبه رسيدند و خدا مسلمانان را توفيق داد كه وقتى آنجا رسيدند دو كشتى از تجار آماده بود كه آنها را به نصف دينار سوى حبشه برد . سفرشان در رجب سال پنجم بعثت پيمبر بود . قرشيان به تعاقب آنها برخاستند و چون به دريا رسيدند مسلمانان رفته بودند و به آنها دست نيافتند و چون مسلمانان به حبشه رسيدند آسوده شدند و كسى متعرض دين آنها نبود .
از محمد بن سعد واقدى روايت كردهاند
كه زنان و مردان مهاجر حبشه اينان بودند :
عثمان بن عفان با زنش رقيه دختر پيمبر خداى .
ابو حذيفة بن عتبة بن ربيعه با زنش سهله دختر سهيل بن عمر .
زبير بن عوام بن خويلد بن اسد .
مصعب بن عمير بن هاشم بن عبد مناف بن عبد الدار .
عبد الرحمن بن عوف بن عبد عوف بن حارث بن زهره .
ابو سلمة بن عبد الاسد بن هلال بن عبد الله بن عمرو بن مخزوم با زنش ام سلمه دختر ابى امية بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم .
عثمان بن مظعون جمحى .
عامر بن ربيعه عنزى با زنش ليلى دختر ابى حثمه .
ابى سبرة بن ابى رهم بن عبد العزى عامرى .
حاطب بن عمرو بن عبد شمس .
سهيل بن بيضا از بنى حارث بن فهر عبد الله بن مسعود هم پيمان بنى زهره ابو جعفر گويد : بعضى ديگر گفتهاند مسلمانانى كه سوى حبشه مهاجرت كردند به جز فرزندان كوچكى كه همراه داشتند يا آنجا متولد شدند ، اگر عمار بن
تاريخ الطبرى ( فارسي ) — صفحة 873
مساهمون: محمد بن جرير الطبري
ص٨٧٣