قرآن يا افراد و يا تمتّع وارد شده و حجّ از او فوت گشته ، ميبايد بعمره محلّ شود ، و حجّ سال آينده بر ذمّهء او است . راوى گفت : و در بارهء كسى كه امام را درك كند در حالى كه او در مشعر باشد ، امام فرمود : اگر گمان او اين باشد كه به عرفات مىآيد ، و اندكى در آنجا وقوف مىكند ، و پس از آن قبل از طلوع خورشيد مشعر را درك مينمايد ، پس به عرفات بيايد ، ولى اگر گمانش اينست كه وقتى به عرفات ميرسد كه مردم كوچ كرده باشند ، پس به عرفات نيايد ، و در مشعر اقامت كند - و حجّش به تمام و كمال رسيده است .
شرح : « از اين خبر استفاده مىشود كه اضطرارى مشعر مقدّم بر اضطرارى عرفات است » .
2996 - و ابن محبوب از داود رقّى روايت كرده است كه گفت : در منى افتخار مصاحبت امام صادق عليه السّلام را داشتم ، كه مردى فراز آمد ، و معروض داشت كه گروهى وارد شدهاند ، و حجّ از ايشان فوت شده است . پس امام عليه السّلام فرمود : از خدا عافيت همى طلبيم . رأى من در اين باره اينست كه هر يك از ايشان گوسپندى ذبح كند ، و همگى محلّ شوند . و بر ذمّه ايشانست كه اگر به شهر و ديار خود باز گردند در سال آينده حجّ بجاى آورند . و اگر در مكَّه بمانند تا ايّام تشريق سپرى شود ، و
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 360
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٦٠