عزّ و جلّ موسى بن عمران را مبعوث كرد ، و بعنوان رازدار خود برگزيد ، و دريا را برايش بشكافت ، و بنى اسرائيل را نجات داد ، و تورات و الواح را به او عطا كرد ، منزلت خود را در نزد پروردگارش عزّ و جلّ بديد ، پس گفت : پروردگارا ، مرا از كرامتى برخوردار ساخته اى كه هيچ كس را پيش از من چنين كرامتى عطا نكرده اى . خداى عزّ و جلّ گفت : اى موسى ، آيا ندانسته اى كه محمّد صلَّى الله عليه و آله نزد من از همگى فرشتگانم و جميع آفريدگانم افضل است ؟ موسى گفت : پروردگارا اگر محمد نزد تو از همگى آفريدگانت افضل است ، پس آيا در خاندانهاى پيمبران خاندانى گرامىتر از خاندان من وجود دارد ؟ خداى عزّ و جلّ فرمود : اى موسى ، آيا ندانسته اى كه فضل آل محمّد بر جميع آل پيمبران بمانند فضل محمّد بر جميع پيمبرانست ؟ پس گفت :
پروردگارا ، اگر آل محمد چنين هستند ، پس آيا در ميان امتهاى پيمبران امتى هست كه نزد تو از امت من افضل باشد : امتى كه تو ابر را سايه بان ايشان ساختى ، و منّ و سلوى را برايشان نازل كردى ، و دريا را براى ايشان شكافتى ؟ و خداى عزّ و جلّ گفت : اى موسى ، آيا ندانسته اى كه فضل امّت محمّد بر جميع امم بمانند فضل او بر جميع خلق منست ؟ پس موسى گفت : پروردگارا ، اى كاش كه من ايشان را ميديدم . خداى عزّ و
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢١٢