ايشان جز از حجّ قرآن يا حجّ افراد بهره اى ندارد ، زيرا خداى عزّ و جلّ در اين باره فرموده است :
پس كسى كه ، بعد از انجام عمره ، از چيزهائى كه در زمان احرام بر او حرام بود متمتّع شود ، تا آنكه زمان محرمشدنش براى حجّ فرا رسد ، ميبايد تا هر قربانى را كه براى او ميسّر باشد تقديم كند . و پس از آن گفته است : اين ، براى كسى است كه خانه و خانواده اش از حاضران مسجد الحرام نباشند . و حاضران مسجد الحرام كسانى هستند كه در مكَّه و حوالى آن شهر ، تا مسافت چهل و هشت ميل سكونت دارند ، و كسى كه از اين محدوده خارج باشد ، حجّ او جز به صورت متمتّع بعمره بسوى حجّ نيست ، ( يعنى حجّ تمتّع بايد بجاى آورد ) و خدا غير آن را قبول نميكند .
2546 - و ابن بكير از زراره روايت كرده است كه گفت : از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : كسى كه به كعبه و صفا و مروه طواف كند ، محلّ شده است ، اعمّ از آنكه اين پيشامد را خوش داشته باشد ، يا براى او ناخوشايند باشد . مگر كسى كه در همان سال عمره بجا آورد ، يا قربانى بسوى كعبه براند ، و شعار بر آن قرار دهد ، و قلاده بر گردنش بياويزد .
2547 - و ابن اذينه از زراره روايت كرده است كه گفت : مردى بسوى امام باقر عليه السّلام آمد ، در حالى كه آن امام در پشت مقام ابراهيم بود . پس گفت : من حجّ
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 194
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٩٤