تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
كه آن از سنّتهاى برادران پيمبر من است ، و بنى اسرائيل كوچك و بزرگشان با عصا راه ميرفتند ، تا در راه رفتنشان تكبر نكنند .

( باب آنچه از نماز كه براى مسافر بهنگام عزم خروج مستحبّ است )

2413 - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : هيچ كس بهنگام بيرون شدن به سفر براى سرپرستى خانوادهء خود جانشينى بهتر از آن بجاى نگذاشته است كه دو ركعت نماز بگزارد ، و بگويد : « خدايا ، من خودم و خانواده‌ام و مال و اولادم و دنيا و آخرتم ، و امانتم و پايان كارم را به تو ميسپارم . پس هيچ كس اين سخنان را نگفته است ، مگر آنكه خداى عزّ و جلّ هر چه را كه مسألت كرده به او عطا فرموده است .

( باب آنچه از دعا كه براى مسافر بهنگام خروج به سفر مستحبّ است )

2414 - و موسى بن قاسم بجلى ، از صباح حذّاء روايت كرده است كه گفت :