22 - كتاب سبق و رمايه
مسابقه دادن در تيراندازى و اسبدوانى يكى از توابع دين و قرض محسوب مىگردد و در اين مسابقه ، مصلحت بزرگى نهفته است و آن « تمرين نمودن » جهت آماده شدن به كارزار با كفّار جهت اعزاز كلمهء « اسلام » و مسلمين مىباشد و گرنه « سبق » و « رمايه » در اصل ، برد و باخت و قمار مىباشد و در حديث شريف آمده است :
« فرشتگان از برد و باخت متنفّر هستند و صاحب آن را لعن مىكنند ، جز در چند مورد : نصل ، ريش ، خفّ و حافر » « 1 » در كلمهء « نصل » ( تيراندازى ) نيزهبازى ، شمشيربازى و تيراندازى داخل مىگردد . در « خفّ » ( اسب دوانى ) شترسوارى و فيلسوارى . و در « حافر » ، اسب . قاطر و الاغ نيز داخل مىگردد و در اينجا آياتى وجود دارد :
[ 237 ] [ آيهء اول ]
« وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ » ؛
« 2 » « در برابر دشمنان خدا آنچه در توان داريد ، از نيروها و اسبان را آماده شده ، مهيّا سازيد » گفتهاند :
مقصود از « قوّه » همان تيراندازى است .
[ 238 ] [ آيهء دوم ]
« إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا » ؛
« 3 » « ما جهت مسابقه رفته بوديم و يوسف را پيش اثاثهاى خود قرار داده بوديم » . اين كلام سخن فرزندان يعقوب ، پيامبر بنى اسرائيل مىباشد و اصل ، بقاى مشروعيّت و عدم وجود نسخ در شرع اسلام مىباشد .
[ 239 ] [ آيهء سوم ]
« فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ » ؛
« 4 » يعنى چيزى كه براساس آن اجرا نموديد چون « وجيف » عبارت از سرعت سير مىباشد .
هامش
( 1 ) . غوالى اللئالى ، ج 2 ، ص 115 ، حديث ، 317
( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء ، 61
( 3 ) . سورهء يوسف ، آيهء 17 .
( 4 ) . سورهء حشر ، آيهء 60 .