( 18 ) . ميعة المسك .
( 19 ) . در شمارهء 936 « لبنى عنبرين » شبيه عسلشان تعريف شده است .
( 20 ) . ثفل الميعة .
1027 . مين 1
اين 2 « مو » 3 است ؛ آن را . . . 4 نيز مىنامند و آن مو آبى 5 است .
ديسقوريدس 6 : [ مين ] در مقدونيه يافت مىشود ، خوشبوست و زبان را گرم مىكند .
( 1 ) . يونانى -
Meum athamanticum Jacq .
. اين عنوان در حاشيهء نسخهء الف ، ورق 123 ب نوشته شده و در نسخههاى ب ، پ و فارسى حذف شده است .
( 2 ) . پيش از اين ، يادداشت نسخهبردار : « حرف دوم بىنقطه است » .
( 3 ) . المو - معرب يونانى ، نك . شمارهء 1021 .
( 4 ) . واژهء ناخوانا - ممطعر .
( 5 ) . موالماء .
( 6 ) . ديوسكوريد ،
I
، 3 .
1028 . ميشناى 1
رازى آن را چنين مىنامد . آن در سجستان به همين نام معروف است ، در زابلستان شيرگيا 2 ، در بلخ و تخارستان خيارك بىبر 3 و در خوارزم ويذويك 4 [ ناميده مىشود ] .
( 1 ) . نسخهء فارسى : ميشاى ، در شمارهء 362 اشاره مىشود كه ميشنا با حى العالم -
Sempervivum arboreum L .
مطابقت دارد ؛
II , Vullers
، 1255 : ميشا و ميشائى - حى العالم است ، اما ميشناى مترادف « عصى الراعى » -
Polygonum aviculare L .
است . از اينجا در نسخهء الف به خطى ديگر - درشتتر و خواناتر آغاز مىشود .
( 2 ) . شيرگيا - علف شير .
( 3 ) . خيارك بىبر .
( 4 ) . ويذويك .
1029 . ميويزج 1
اين « مويز كوهى » 2 است و [ مويز ] بستانى « زبيب » ناميده مىشود .
( 1 ) . از « مويزك » فارسى -
Delphinium staphisagria L .
؛ سراپيون ، 19 ؛ ابو منصور ، 545 . ابن سينا ،