آيه ، با فضيلتترين آنهاست . " » « 1 »
[ 1 / 262 ] ابو عبيد ، ابن مردويه و بيهقى در الشعب ، از ابن عباس روايت كردهاند كه وى گفت : « مردم از آيهاى در كتاب خدا غفلت ورزيدند كه تنها بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نازل شد - البته بر سليمان بن داوود نيز نازل شد - و آن ،
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
است . » « 2 »
[ 1 / 263 ] سعيد بن منصور در سنن خود ، ابن خزيمه در كتاب بسمله و بيهقى از ابن عباس چنين نقل كردهاند : « همانا شيطان عظيمترين آيهء قرآن را از اهل قرآن دزديد ؛ يعنى
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
. » عبارت ياد شده از بيهقى است . « 3 »
[ 1 / 264 ] ابن ضريس از ابن عباس روايت كرده است :
« « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
يك آيه است . » « 4 »
[ 1 / 265 ] دارقطنى و بيهقى از ابو هريره روايت كردهاند : « پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هنگامى كه امامت جماعت مردم را بر عهده داشت ، قرائت را با
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
آغاز مىكرد . » ابو هريره گويد : « [ بسم اللَّه ] آيهاى از كتاب خداست . هنگام قرائت فاتحة الكتاب ، آن را بخوانيد ؛ چرا كه آيهء هفتم است . » « 5 »
[ 1 / 266 ] دارقطنى و بيهقى در سنن ، با سندى صحيح از عبد خير روايت كردهاند كه وى گفت : « از على عليه السلام دربارهء سبع مثانى پرسيده شد ؛ فرمود :
« الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ »
. به حضرت گفته شد : اين سوره كه شش آيه دارد ! فرمود :
« بِسْمِ اللَّهِ
هامش
( 1 ) . التهذيب ، ج 2 ، ص 289 ؛ نور الثقلين ، ج 1 ، ص 8 .
( 2 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 ؛ فضائل القرآن ، ص 115 ، با اندكى اختلاف ؛ الشعب ، ج 2 ، ص 437 و 438 ، با اختلافى اندك .
( 3 ) . بيهقى ، ج 2 ، ص 50 ؛ الدرّ ، ج 1 ، ص 20 .
( 4 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 44 ، وى اين روايت را از گروهى نقل كرده است ؛ از جمله ابو عبيده ، عطاء ، زهرى و عبد اللَّه بن مبارك ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 17 ، وى اين روايت را از بسيارى نقل كرده ؛ از جمله على عليه السلام و ابن عباس .
( 5 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 12 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 305 ؛ بيهقى ، ج 2 ، ص 47 .