و ارزش انسان درواقع به مقدار ادراك ، احساس و دريافت اوست نه به زندگىاش و از همين روست كه مىبينيم بسيارى از زندگان را خداوند از احساس و دريافت محروم نموده است و از همان فكر كوتاه و ذوق ناچيز خويش نيز بهره نمىبرند و بايد آنها را در صفوف مردگان بهحساب آورد والعياذ باللَّه .
صحابه از پيامبر صلى الله عليه و آله ، طلب شفاعت مىكنند
برخى چنين پنداشتهاند كه در دنيا نمىتوان از پيامبر صلى الله عليه و آله طلب شفاعت كرد و برخى ديگر از لجوجان اين امر را شرك و گمراهى مىدانند و به اين آيه استناد مىكنند :
« قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً » .
« 1 » اين استدلال باطل است با دو دليل ، كه بيانگر فهم نادرست آنان است :
1 - هيچ نصّى در كتاب و سنت وجود ندارد كه طلب شفاعت از پيامبر را در دنيا نهى كرده باشد .
2 - آيهء مذكور دلالت بر مدعاى ذكرشده ندارد ، بلكه اين آيه مانند بسيارى از آيات ديگر ، بيانگر مختص بودن همه آنچه در ملكيت خداوند است به او ، و عدم تعلقش به ديگران است به اين معنى كه او تصرف در آنها مىكند و اين امر ، نفىكنندهء عطاى او به هركس كه بخواهد نيست ؛
هامش
( 1 ) زمر : 44 ؛ بگو : شفاعت جملگى از آن خداست .