تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفاهيم يجب أن تصحح ( وهابيت بازنگرى از درون ) ( فارسى ) — صفحة 56

مساهمون:

ص٥٦
واسطه اظهار بيزارى مىنمايد . 3 - اگر توسل‌جوينده اعتقاد داشته باشد كه فردى كه به او توسل جسته مستقلًا و همانند خداوند نفع و ضررى مىرساند ، اين فرد شرك ورزيده است . 4 - توسل امرى لازم و ضرورى نمىباشد و استجابت متوقف بر آن نمىباشد ؛ بلكه اصل خواندن خداوند است كه فرمود :
« وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ »
؛ « 1 »
« قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى » .
« 2 »

مسائل مورد اتفاق در توسل

هيچ‌يك از مسلمانان در مشروعيت توسل به خداوند تعالى از طريق اعمال صالح ، شك ندارد ؛ بنابراين فردى كه روزه مىگيرد ، نماز مىخواند ، قرآن تلاوت مىكند يا صدقه مىدهد ، با اين وسايل به خداوند توسل مىجويد و بايد گفت اين وسايل اميد قبولى را افزايش مىدهند و در رسيدن به هدف كارسازتر مىباشند و در اين مورد حتى دونفر از مسلمانان نيز با يكديگر اختلاف نظر ندارند . و
هامش
( 1 ) . بقره : 186 ؛ اگر بندگانم از من سؤال كنند بدانند كه قطعاً من نزديك‌هستم . ( 2 ) . اسراء : 110 ؛ بگو چه اللَّه را بخوانيد و چه رحمان را ، هركدام را بخوانيد ، او داراى اسامى نيكوست .