آن . و اگر فراموش كرد « 1 » ، تا روز سيزدهم « 2 » به جا آورد ؛ و اگر متذكَّر نشد « 3 » ، در سال آينده خود يا نائب او « 4 » به جا آورند .
و شرط است در سنگ ريزه با وجود صدق اسم سنگ « 5 » بر آنها ، آن كه از حَرَم بوده باشد از هر موضعى از آن كه باشد خوب است اگر چه مستحب است كه شب در مشعر آنها را بردارد ؛ و آن كه باكره باشند ، يعنى كسى آن را نينداخته باشد انداختن صحيحى .
واجبات رمى
و واجب است در رمى چند امر :
اوّل : نيّت كند كه « مىاندازم هفت سنگ به جمرهء عقبه در حج تمتّع لوجوبه قربةً إلى الله » .
دوّم : انداختن آنها « 6 » ، پس اگر سنگ را در جمره گذارد به طورى كه رمى صدق نكند ، مُجزى نخواهد بود .
سوّم : آن كه به جمره برسد به واسطهء رمى ؛ پس اگر به جاى ديگر بخورد و از آن جا به
هامش
« 1 » يا ترك شود عمداً على الأحوط .
« 2 » در روزى كه متذكّر شود با تقديم قضا بر ادا . و احتياط در رعايت طلوع آفتاب است در قضا ايضاً با عدم عذر مسوّغ رمى در شب در ادا ، مانند خوف و مرض ، و براى شبانها و بنده ها و امثال ايشان از معذورين . و غير متمكّن از مباشرتِ رمى ، استنابه مىنمايد ، و احوط اعاده است با زوال عذر در وقت .
« 3 » يا متذكّر شود بعد از انقضاء ايّام تشريق ، يا ترك كرد عمداً تا آن وقت على الأحوط .
« 4 » با ترتّب نيابت بر عدم حج در سال آينده ، يا عدم امكان مباشرت .
« 5 » و صدق سنگ ريزه .
« 6 » بلكه پراندن آنها به سمت خاص .