تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠

79 -

و آن حضرت فرمود : حكمت را هرجا هست فرا گيريد ، كه حكمت در سينهء منافق هم هست ، در آنجا قرار نمىگيرد تا بيرون آيد و در سينهء مؤمن با ديگر يارانش آرام گيرد .

80 -

و آن حضرت در همين زمينه فرمود : حكمت گمشدهء مؤمن است ، پس حكمت را فراگير گر چه از اهل نفاق باشد .

81 -

و آن حضرت فرمود : قيمت هر مرد كارى است كه آن را نيكو انجام مىدهد . اين سخنى است كه نمىتوان برايش قيمت گذاشت ، و حكمتى را با آن سنجيد ، و كلامى را با آن برابر نمود .

82 -

و آن حضرت فرمود : شما را به پنج برنامه وصيت مىكنم كه اگر براى يافتنش مشقت سفرى سخت را عهده‌دار شويد هر آينه سزاوار است : احدى از شما جز به پروردگارش اميد نبندد ، و جز از گناهش وحشت نكند ، و از اعلام « نمىدانم » به وقت پرسش شدن از چيزى كه نمىداند حيا نكند ، و از آموختن علمى كه دارا نيست شرم ننمايد . و بر شما باد به شكيبايى ، چه اينكه شكيبايى نسبت به ايمان به منزلهء سر نسبت به بدن است ؛ در بدنى كه سر نيست ، و در ايمانى كه شكيبايى نباشد خيرى نيست .

83 -

و آن حضرت به مردى كه در ستايش حضرت افراط كرد ولى نظر خوبى دربارهء آن حضرت نداشت فرمود : من از آنچه مىگويى پايين‌تر ، و از آنچه در اعتقاد دارى برترم .

84 -

و آن حضرت فرمود : به جا ماندگان از جنگ عددشان پايدارتر ، و توالد و تناسلشان بيشتر است .

85 -

و آن حضرت فرمود : كسى كه كلمهء « نمىدانم » را از دست بگذارد تير هلاكت بر مواضع حساس كشتنىاش نشيند .

86 -

و آن حضرت فرمود : تدبير پيرمرد را از رشادت جوان دوست‌تر دارم . [ در روايتى ديگر : ] از جنگيدن جوان دوست‌تر دارم .

87 -

و آن حضرت فرمود : از كسى كه مأيوس است در شگفتم در حالى كه استغفار با اوست .

88 -

ابو جعفر محمّد بن على باقر عليهما السّلام از حضرت روايت كرده كه فرمود : دو امان از عذاب خدا در زمين بود ، يكى از آنها برداشته شد ، پس ديگرى را كه باقيمانده بگيريد و به آن چنگ بزنيد . اما امانى كه برداشته شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، و امّا امانى كه باقى است استغفار است ،