اين از سخنان لطيف و فصيح امام است . مفهومش اين است كه اگر حقّ ما داده نشود به مانند افراد از چشم افتاده خواهيم بود . و اين به خاطر اين است كه آن كه پشت سر راكب سوار مىشود مانند برده و اسير و كسى است كه در مرتبهء اينان است .
22 -
و آن حضرت فرمود : آن كه كردارش او را به كندى حركت دهد ، نسبش وى را سرعت ندهد .
23 -
و آن حضرت فرمود : از كفّارههاى گناهان بزرگ به داد دادخواه رسيدن ، و اندوه اندوهگين را بر طرف كردن است .
24 -
و آن حضرت فرمود : اى پسر آدم ، چون ببينى خداوند سبحان نعمتهايش را پى در پى به سوى تو مىفرستد در حالى كه او را نافرمانى مىكنى از وى بر حذر باش .
25 -
و آن حضرت فرمود : كسى چيزى را در درونش پنهان نمىكند مگر اينكه از سخنان بىتأمّلش و از صفحات رخسارش آشكار مىگردد .
26 -
و آن حضرت فرمود : با بيماريت راه برو تا جايى كه با تو راه مىرود .
27 -
و آن حضرت فرمود : برترين زهد نهان داشتن زهد است .
28 -
و آن حضرت فرمود : زمانى كه به دنيا پشت كردهاى و مرگ به تو روى نموده ، به هم رسيدن تو و مرگ چه سريع است !
29 -
و آن حضرت فرمود : حذر ، حذر ! به خدا قسم هر آينه بر گناه پرده پوشيده ، تا جايى كه گويا آمرزيده است .
30 -
از حضرتش در رابطه با ايمان سؤال شد ، پاسخ داد : ايمان استوار بر چهار پايه است :
شكيبايى ، باور ، عدالت ، جهاد ، شكيبايى را چهار شعبه است : اشتياق ، ترس ، زهد ، انتظار .
آن كه مشتاق بهشت است دل از شهوات گرداند . آن كه در ترس از آتش است از محرمات دورى كرد . آن كه بىرغبت به دنياست مصائب را آسان شمرد . و آن كه در انتظار مرگ است به سوى خيرات شتافت .
باور را چهار شعبه است : بينايى زيركانه ، دريافت حكيمانه ، پندگيرى از ديگران ، و اقتدا به روش پاكان . آن كه در زيركى بينايى يافت حكمت برايش روشن شد . و هر كه را حكمت روشن شد پندگيرى را دانست . و هر كه پندگيرى را دانست ، چنان مىنمايد كه در ميان گذشتگان بوده .