كه مذاق مردم اين زمان ، و عدم اهتمامشان را در امثال اين امرو مىدانستم ، براى اتمام حجت سعى و كوشش بسيار كردم كه دعاها و زيارات منقول در اين كتاب حتى الامكان ، از نسخههاى اصل نقل شود ، و بر نسخههاى متعددى عرضه گردد و به اندازهاى كه از عهده بر آيد تصحيح آن نمايم ، تا عامل به آن از روى اطمينان عمل كند ان شاء اللّه ، به شرط آنكه كاتبان و ناسخان ، در آن تصرف ننمايند ، و خوانندگان ، اختراع و سليقههاى خو را كنار گذارند . شيخ كلينى رحمه اللّه از عبد الرحيم قصير نقل كرده : خدمت امام صادق عليه السّلام رسيد ، و عرض كرد : فدايت شوم ، من از پيش خود دعايى اختراع كردهام ، حضرت فرمود : مرا از اختراع خود بگذار ، يعنى آن را كنار گذار ، و براى من نقل مكن ، و اجازه نداد ، دعاى جمعكردهاش را نقل كند و خود حضرت براى اودستور العملى عنايت فرمود . شيخ صدوق رحمه اللّه از عبد اللّه بن سنان روايت كرده : امام صادق عليه السّلام فرمود : به همين زودى به شما شبههاى مىرسد ، پس مىمانيد بدون نشانه و راهنما و پيشواى هدايتگر و در آن شبه نجات نمىيابد مگر كسىكه دعاى غريق را بخواند ، گفتم : دعاى غريق چگونه است ؟ فرمود : مىگويى :
اى خدا ، اى بخشنده ، اى مهربان ، اى زيروروكنندهء دلها ، دلم را بر دينت پا برجا كن . پس گفتم : اى زيرورو كنندهء دلها و ديدهها ، دلم را بر دينت پا برجا كن . حضرت فرمود : خداى عزّ و جلّ مقلّب قلوب و ابصار است ، ولى چنانكه من مىگويم بگو : يا مقلّب القلوب ثبّت قلبى على دينك تأمل در اين دو حديث شريف ، براى بيدارى كسانى كه در دعاها به سليقهء خود ، بعضى كلمات را زياد مىكنند ، و پارهاى تصرّفات مىنمايند كافى است ، و اللّه العاصم .
بخش دوم : در زيارت حضرت عباس بن على بن ابيطالب عليه السّلام
شيخ اجّل ، جعفر بن قولويه قمى به سند معتبر از ابو حمزه ثمالى روايت كرده : امام صادق عليه السّلام فرموده : هرگاه قصد كردى كه قبر عبّاس بن على عليه السّلام را زيارت كنى كه در كنار فرات برابر حاير است ، بر در روضه مىايستى