از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : شنيدم جماعتى به زيارت امام حسين عليه السّلام مىروند ، و با خود سفرههايى برمىدارند كه در آنها بزغالههاى بريان و حلواجات هست ، اگر به زيارت قبر پدران يا دوستان خود بروند قطعا اين خوراكيها را با خود برنمىدارند . در حديث معتبر ديگرى نقل شده است كه امام صادق عليه السّلام به مفضل بن عمر فرمود : زيارت كنيد امام حسين عليه السّلام را بهتر از آن است كه زيارت نكنيد ، و زيارت نكنيد بهتر از آن است كه زيارت كنيد ، مفّضل عرضه داشت : پشتم را شكستى ! فرمود : و اللّه اگر به زيارت قبر پدران خود برويد ، اندوهگين و غمناك مىرويد ، و به زيارت آن حضرت كه مىرويد سفرهها با خود برمىداريد ، درحالىكه بايد ژوليدهمو و گردآلود برويد .
مولّف گويد : پس براى اغنيا و تجّار چه اندازه شايسته است ، كه اين مطلب را در اين سفر ملاحظه كنند و هرگاه در شهرهايى كه تا كربلا بين راه ايشان است ، عدّهاى از دوستانشان ايشان را دعوت و ميهمانى مىكنند و در زمان حركت سفرههاى آنان را از پختههاى لذيذ ، و مرغ بريان و ساير غذاها پر مىكنند ، نپذيرند و بگويند : ما مسافر كربلا هستيم ، و براى ما تغذيه به اين غذاها شايسته نيست . شيخ كلينى روايت كرده : بعد از شهادت حضرت سيّد الشّهدا عليه السّلام همسر كلبيّه آن حضرت اقامهء عزا نمود ، گريست و ساير زنها و خدمتكاران گريستند ، تا حدى كه اشكهاى آنها خشك شد ، از جايى براى آن مخدّره « جونى » هديه فرستادند ، كه معنى آن را مرغ قطا گفتهاند ، اين هديه براى اين بود كه از خوردن آن در گريستن بر امام حسين عليه السّلام قوّت بگيرند ، چون آن بانوى محترمه آن را ديد پرسيد چيست ؟ گفتند :
هديهاى است كه فلانى براى شما فرستاده ، تا در ماتم امام حسين عليه السّلام به آن استعانت بجوييد ، فرمود : « ما كه در جشن عروسى نيستيم ، ما را چه به اين خوراك ؟ » پس دستور داد تا آن را از خانه بيرون بردند .
چهارم : از مسائلى كه در سفر زيارت امام حسين عليه السّلام مستحب است ، تواضع و فروتنى و خشوع و راه رفتن همانند بندهء ذليل است ، پس كسانى كه در راه زيارت آن حضرت ، بر اين مركبهاى جديد سوار مىشوند ، بايد خيلى متوجه خود باشند ، كه بر ساير زائران و بندگان خدا ، كه به سختى و مشقّت به كربلا مىروند ، بزرگى ننمايند و تكبّر نورزند و آنان را زه چشم حقارت نبينند . علما در احوال اصحاب كهف نقل كردهاند كه آنها از خاصان دقيانوس و به منزله وزارى او بودند
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 643
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٦٤٣