وقتى حق تعالى رحمت خود را شامل حال آنها فرمود ، و به فكر خداپرستى و اصلاح كار خود برآمدند ، مصلحت خويش را در اين ديدند ، كه از مردم كناره گيرند ، و در غارى پناه گرفته به عبادت حق مشغول شوند ، به اين خاطر سوار بر اسبها شده ، از شهر بيرون آمدند ، همين كه سه ميل راه رفتند ، تمليخا كه يكى از آنان بود گفت : « برادران اين راه ، راه آخرت است و بايد به صورت ندارى و مسكنت رفت ، و ملك و رياست دنيا را كنار گذاشت ، اكنون از اسبها پياده شويد ، و با پاى پياده به درگاه حق رويد ، شايد خدا به شما رحم كند ، و در كار شما گشايشى نصيب شما فرمايد ، همگى از اسبها خود پياده شدند ، و آن افراد محترم و معظّم در آن روز ، هفت فرسخ با پاى پياده راه رفتند ، تا پاهايشان مجروح و خونچكان شد ! پس زائران قبر مطهر امام حسين عليه السّلام اين واقعيت را در نظر داشته باشند ، و بدانند شخص در اين راه هرچه براى خدا تواضع كند ، باعث رفعت مقام او خواهد شد ، بنابراين در آداب زيارت آن جناب از امام صادق عليه السّلام روايت شده : هركه پياده به زيارت قبر امام حسين عليه السّلام برود ، حق تعالى براى او به عدد هر گام هزار حسنه مىنويسد ، و هزار گناه را از او محو مىكند ، و براى او هزار درجه در بهشت بلند مىكند ، چون به شطّ فرات رسيدى غسل كن و پايت را برهنه نما ، و كفشهاى خود را در دست گير ، و راه برو همانند راه رفتن بندهاى خوار .
پنجم : اگر در بين راه زائر پيادهاى را ديد ، كه وامانده و خسته شده ، و از او كمك خواست تا تواند در كار او اهتمام ورزد و او را به منزل رساند ، و مبادا كه او را سبك شمارد ، و به او بىاعتنايى كند . شيخ كلينى به سند معتبر از ابو هارون روايت كرده : من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم ، به جمعيتى كه نزد ايشان بودند فرمود : شما را چه شده كه به ما استخفاف مىنماييد ؟ از ميان آنها مردى از اهل خراسان برخاست و گفت : پناه مىبريم به خدا از اين كه ما به شما يا به چيزى از امر شما استخفاف كنيم و آن را كوچك شماريم ، فرمود : آرى تو خودت يكى از آنانى هستى ، كه سبك شمردى و خوار كردى مرا ! آن مرد گفت : به خدا پناه مىبرم كه من شما را خوار كرده باشم . فرمود : واى بر تو ، وقتى كه نزديك به جحفه بوديم ، آيا نشنيدى كه فلان كس به تو گفت : مرا به اندازه يك ميل راه سوار كن ، به خدا سوگند من از پيمودن راه خسته شدم ، به خدا قسم تو سر به سوى او بلند نكردى ، و او را سبك شمردى ، و هركه مؤمنى را خوا ركند ما را خوار كرده ، و
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 644
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٦٤٤