جبرييل و ميكاييل و امام حسن و امام حسين عليهما السّلام بودهاند ، پناه هراسندگان ، و ملجأ گريختگان ، و فريادرس بيچارگان ، و شفاى دردمندان ، قرار داده باشد ؟ بنابراين در هر كجا باشى ، خود را به آن قبر برسان ، و تا ممكن باشد خود را به آن بچسبان ، و اصرار كن ، تا به فريادت برسد ، و تو را از هلاكت دنيا و آخرت برهاند .
به جودش پناه بر ، او را ضامنى مىيابى * براى نجات گنهگاران روز ديدارش
عيادتكننده آرزومندان است و پاسخدهنده * و شنواست آنچه را پنهان كنند از گفتگوى سرّى
در كتاب « دار السّلام » از شيخ ديلمى نقل شده كه جماعتى از صالحان نجف اشرف روايت كردهاند : كسى در خواب ديد ، از هر قبرى كه در آن مشهد شريف و خارج آن است ريسمانى كشيده شده ، كه متصّل به قبّهء حضرت حبل اللّه المتين امير المؤمنين عليه السّلام است ، پس آن شخص چنين انشاد كرد :
زمانىكه از دنيا رفتم كنار حيدر دفنم كنيد * پدر حسن و حسين چه كريم است او
در جوار او از آتش نمىترسم * و از منكر و نكير پروا نمىكنم
بر حامى قرقگاه ننگ است كه در عرصهء حمايتش * حتى در بيابان قرقگاهش افسار شترى گم شود
مطلب دوّم : در كيفيت زيارت آن حضرت
آگاه باش زيارتهاى روايتشدهء براى آن حضرت بر دو بخش است : يكى مطلقه ، كه مقيّد به وقتى از اوقات نيست و ديگر مخصوصه ، كه مقيّد به وقت معيّن است ، و اين زيارات در ضمن دو مقصد بيان مىشود :
مقصد اول : در زيارات مطلقه كه بسيار است
، و ما در اينجا تنها به ذكر چند زيارت اكتفا مىكنيم . اول : زيارتى است كه شيخ مفيد و شهيد و سيّد ابن طاووس و ديگران ذكر كردهاند و كيفيت آن به اين صورت است : هرگاه ارادهء زيارت كنى