يا عدّتى فى كربتى ، و يا صاحبى فى شدّتى ، و ياولىّ فى نعمتى ، و يا غياثى فى رغبتى و آن حضرت فرموده : اين دعا دعاى امير مؤمنان عليه السّلام است : خدايا آثار را نوشتى ، و اخبار را دانستى ، و بر اسرار آگاه شدى ، و ميان ما و دلها پرده شدى ، پنهان نزد تو آشكار است ، دلها به درگاهت راز گشادهاند ، و تنها فرمانت براى چيزى آنگاه كه آن را اراده كنى ، اين است كه به او بگويى باش ، پس بشود ، بنابر اين از باب رحمتت به طاعتت بگو در هر عضوى از اعضاى من واردا شود ، و از من جدا نشود ، تا تو را ملاقات كنم ، و از باب رحمتت به معصيتت بگو از هر عضوى از اعضاى من خارج شود ، و به من نزديك نگردد تا تو را ملاقات كنم ، و از دنيا نصيبم ده ، و در ان بىرغبتم كن ، و از آن درحالىكه رغبت در آن دارم محرومم منما ، اى بخشاينده . بيستوهفتم : على بن ابراهيم از پدرش ، از ابن محبوب ، از علاء بن رزين ، از عبد الرحمن بن سيّابه روايت كرده : حضرت صادق عليه السّلام اين دعا را به من عطا فرمود : ستايش خداى را ، سرپرست ستايش و شايستهء ستايش و نهايت و جايگاه آن است ، اخلاص ورزيد آنكه يگانهاش دانست ، و ره يافت آنكه او را پرستيد ، و رستگار شد آنكه از او اطاعت نمود ، و چنگ زننده به او ايمنى يافت ، خدايا اى داراى بخشش و بزرگوارى ، و ثناى نيك و ستايش ، از تو مىخواهم ، خواستن كسىكه با تمام وجودش برايت فروتن گشته ، و خود را در برابرت خوار نموده ، و چهرهاش را برايت به خاك ساييده ، و جانش را برايت به خوارى افكنده ، و اشكهايش از بيمت جارى گشته ، و سرشكش پياپى ريزان شده ، و به گناهانش در برابرت اعتراف كرده ، و خطايش او را نزد تو رسوا نموده ،
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1054
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٠٥٤