فارغ مىشد مىگفت : خدايا آنچه پيش فرستادم ، و از پى مىفرستم ، و آنچه پنهان كردم ، و آنچه آشكار نمودم ، و اسراف بر خودم و آنچه را تو به آن از من داناترى ، برايم بيامرز ، خدايا تويى پيشانداز و پسانداز ، معبودى جز تو نيست ، به حق دانشت به غيب ، و به توانايىات بر همهء خلق ، تا زندگى را برايم خير مىدانى ، پس زندهام بدار ، و زمانى كه مرگ را برايم خير مىدانى ، جانم را بگير ، خدايا هراس از خود را در نهان و آشكار ، و سخن حق را در خشم و خشنودى ، و ميانهروى را در ندارى و دارايى از تو مىخواهم و نعمتى را از تو مىخواهم كه تمام نشود ، و نور چشمى كه قطع نگردد ، و از تو مىخواهم : خشنودى به قضا و بركت مرگ پس از زندگى ، و گوارايى زندگى پس از مرگ ، و لذت تماشاى زيبايىات ، و شوق ديدار و لقايت ، بدون سختى و زيانبخشى ، و فتنهء گمراهكنندگى ، خدايا ما را به زينت ايمان بياراى ، و ما را راهنمايان رهيافته قرار بده ، خدايا ما را در ضمن آنانكه هدايت كردى هدايت كن ، خدايا تصميم استوار و پايدارى در كار و رشد بسيار از تو مىخواهم ، و شكر نعمتت و خوبى عافيتت و اداى حقّت را از تو درخواست دارم ، پروردگارا ، دل سالم ، و زبان راستگو ، از تو مىخواهم و از تو براى آنچه مىدانى طلب آمرزش مىكنم ، و خير آنچه را مىدانى از تو درخواست دارم ، و از شرّ آنچه مىدانى به تو پناه مىآورم ، زيرا تو مىدانى ، و ما نمىدانيم ، و تو داناى نهانهايى . پنجم : از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : هركس نزد هر نماز واجب ، اين كلمات را بگويد ، خود و خانه و دارايى و اولادش محفوظ بماند . خودم و دارايىام
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1027
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٠٢٧