كشيد . اين وضع همچنان ادامه داشت تا اين كه « ملك آدريان » آن را مجدداً از نو بنا كرد و نام « ايليا » را بر آن نهاد . از آن پس نامبرده از ورود يهوديان و سكونت آنها در آن جا منع كرده و دين رسمى را مسيحيت قرار داد . او در سال 138 ميلادى « كليساى قيامت » را در آن جا بنا نمود . شهر قدس همچنان در دست رومىها قرار داشت ، تا اين كه در سال 636 ميلادى به وسيلهء عربها فتح گرديد . در آن هنگام نام « بيت المقدس » را بر آن نهادند .
عمر كه در اين حمله خود نيز با سپاهيان اسلام بدين سو آمده بود ، پس از فتح آن ، مسيحيان و يهوديان را در دينشان و تصرف در اموالشان آزاد قرار داد . او در عهدنامهاى كه با آنان بست ، آزادى فراوانى را براى آنان قايل گرديد كه اين نشان دهندهء گستردگى تفكر اسلامى مىباشد .
در سال 969 ميلادى ، « فاطميان » بر اين شهر دست يافتند .
سپس « سلجوقيان » در سال 1086 ميلادى و از آن پس صليبيان در سال 1099 ميلادى ، بر اين شهر چيره گرديدند . صليبيان دولتى را در آن بنا نهادند كه بدان « دولت قدس » مىگفتند . اين شهر در تمام مدت دوران جنگهاى صليبى نخستين ، در دست آنان قرار داشت كه معروفترين پادشاه آنان در زبان عربها « بردويل »
) nivdvaB (
نام داشت .
« بيت المقدس » همچنان در دست صليبيان بود تا اين كه « صلاح الدين ايوبى » در سال 1186 ميلادى آن را از چنگ آنان خارج ساخت و از آن پس ، در زير نفوذ پادشاهان مصر قرار گرفت ؛ در سال 1517 ميلادى به دست تركان عثمانى درآمد كه تا كنون نيز در دست آنان قرار دارد . « 1 »
« سلطان سليمان قانونى » عمران و آبادى بسيارى را در آن شهر به وجود آورد ليكن ساكنين آن به اشتباه اين ساختمانها را به « سليمان بن داود عليه السلام » نسبت مىدهند .
در پايان گفتارمان درباره « بيت المقدس » مىگوييم :
اين شهر داراى مزارها و قبرهاى فراوانى مىباشد كه در پشت حصار شهر ، در جنوب غربى ، بر بالاى قلهء كوه « صهيون » ، مسجدى قرار دارد كه قبر حضرت داود عليه السلام در آن جا ديده مىشود .
هامش
( 1 ) . سال 1910 ميلادى . « مترجم »