جماعت قرار مىدهند و در پايان ، طى مراسم با شكوهى ، تمامى شمع دانها ، مجدداً به درون حجرهء شريف منتقل مىگردد . معمولًا در انتقال شمع دانها ، برخى از امرا و اعيان ، به دعوتى كه از سوى بزرگ خدمتگزاران حرم نبوى شدهاند به حرم مىآيند و در مراسم شركت مىنمايند . نماز صبح هم تقريباً به همان شكل برگزار مىگردد .
اما نماز عيد ، به وسيلهء دو امام جماعت ، نخست امام جماعت شافعى و ديگرى حنفى در مسجد نبوى برگزار مىشود . پس از نماز همگى به زيارت مرقد رسول خدا صلى الله عليه و آله مىآيند و سپس به سوى خانههاى خويش رهسپار مىگردند و روز عيد را به ديد و باز ديد و جشن و سرور مىگذرانند .
مدينه در سه قرن نخستين بعد از هجرت ، در كمال پيشرفت ادبى و مادى قرار داشت . در آن هنگام تمامى فضاى مدينه و به ويژه در شمال ، شرق و جنوب پوشيده از باغها و كشتزارها بود . و مردم مدينه داراى مناطقى زيبا و كاخهايى مجلل در « وادى العقيق » بودند ، زيرا اين دشت داراى آبى فراوان و گوارا و سرزمينى حاصل خيز ، پر از گل و گياه و ميوه بود . اين سرزمين عمدتاً متعلق به همسران پيامبر صلى الله عليه و آله بود . از مكانهاى مشهور آنجا مىتوان « زغابة » ، « اضم » ، « غابه » ، « حصير » ، « خليفه » و « جثجاثه » را نام برد كه تمام اين سرزمينها متعلق به عبداللَّه بن زبير و فرزندان او مىباشد .
سپس « حمراء الاسد » است كه در آن كاخهاى فراوانى متعلق به قريشىها و « خاخ » كه متعلق به علويان مىباشد را مىتوان برشمرد . دربارهء خاخ « احوص » اين چنين سروده است :
لها منزل بروضة خاخ * ومصيف بالقصر قصر قباء
مشهورترين مكانهاى آن : « ثنية الشريد » ، « غراء » ، « مُعَرّس » ، و « بيداء » است كه خانههاى اشراف قريش در آنجا قرار دارد اين خانهها بيشتر در دامنهء كوه « عير » در سمت راست شخصى كه از مكه وارد مىشود ، قرار داشته است .
در سمت ديگر مكانى به نام « جمّاء » وجود دارد و در برابر آن در تنگهء « حرة الوبره » در چهار مايلى از مدينه به ضفيره ، سرزمين « عروه بن زبير » برمىخوريم كه قصر معروف