اما مقصورهء حضرت فاطمه عليها السلام ، طول آن از جنوب 14 متر و نيم و از شمال 14 متر و از شرق و غرب در حدود هفت متر و نيم مىباشد . اين مقصوره به وسيلهء دو در از درون ، با مقصورهء بزرگ اتصال مىيابد : يكى از آنها از سوى شرق و ديگرى از سوى غرب متصل مىشود كه در ميانهء آن دو ، ضريحى قرار دارد كه روى جايگاه دفن « 1 » حضرت فاطمه عليها السلام قرار دارد به گفتهء جمع كثيرى ، اين مكان جايگاه دفن آن حضرت مىباشد .
در درون مقصورهء بزرگ ، حجرهء شريف حضرت قرار دارد كه اين مكان جايگاهى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در روز دوازدهم ماه ربيع الاول در سال 11 هجرى وفات كرده و روز بعد از آن ، دفن گرديدهاند . اين مطلب مطابق فرمودهء آن حضرت است كه : « ما قبض نبىّ إلا دفن حيث قبض » يعنى « هيچ پيامبرى وفات نكرد مگر آن كه در همان محل وفات دفن شده باشد » .
سرمبارك آنحضرت در طرفغرب واقعشده . هنگامىكه در 22 جمادى الاخر سال سيزدهم هجرى ابوبكر درگذشت او را در كنار آن حضرت - در طرف شمال - دفن كردند كه سر او ، در موازات دو پاى آن حضرت قرار گرفت . هنگامى كه به جان عمر سوء قصد گرديد ، وى از عايشه تقاضا نمود كه بعد از فوت او را نزديك آن دو دفن كنند ، پس عايشه اجازه داد كه هنگامى كه عمر در روز چهارشنبه 27 ذىالحجهء سال 23 هجرى درگذشت ، او را در كنار آن دو دفن كردند طورى كه سر او در موازات شانهء ابوبكر قرار گرفت .
از آن پس بر روى اين سه قبر مقصورهاى به صورت ساختمان به شكل پنج ضلعى ، به ارتفاع شش قبر بنا گرديد . نخستين بار اين مقصوره به وسيلهء عمر بن عبدالعزيز در هنگام مرمت ساختمان مسجد در زمان وى ، ساخته شد . نامبرده از بيم آن كه مباد آن جا همانند كعبه به عنوان قبله گاهى قرار گيرد ، طورى بنا نمود كه همانند كعبه چهار ضلعى بنا شد و پايههاى اين بنا را تا مقدار زيادى پايين برد . حجره شريف ، داراى فضاى ديگرى
هامش
( 1 ) . بنا به روايتى شهادت آن حضرت دو ماه و اندى پس از وفات پدرش رسول اكرم ( ص ) بوده است .
برخى گفتهاند : « آن حضرت در بقيع و در ركن غربى ، در طرف قبلهء آن ، زير گنبدى كه هم اكنون منسوب به ايشان مىباشد ، دفن شده است . ( منظور قبرى است كه منسوب به فاطمهء بنت اسد مادر گرامى حضرت امير المؤمنين على عليه السلام مىباشد ) . « مترجم »