مرد همين بس كه از مردم به خود پردازد .
50
كفى مخبّرا عن ما بقى من الدّنيا ما مضى منها : براى خبر گرفتن از آنچه كه از دنيا باقى مانده است آنچه از آن گذشته است كفايت مىكند .
51
كفى بالمرء سعادة أن يوثق به فى امور الدّين و الدّنيا : براى نيك مرد همين بس كه در امور دين و دنيا مورد اطمينان باشد .
52
كفى عظة لذوى الألباب ما جرّبوا : براى پند خردمندان آنچه كه آزمودهاند كافى است ( كه تجربيّات خويش را در امور زندگى توشهوار به كار برند )
53
كفى معتبرا لأولى النّهى ما عرفوا : براى عبرت گرفتن خردمندان آنچه كه شناختهاند ( از تبدّلات و تغيّرات گيتى ) كافى است .
54
كفى بالمرء جهلا ان يجهل عيبه : براى نادانى مرد همين بس كه عيب خود را نشناسد .
55
كفى بالمرء غباوة ان ينظر من عيوب النّاس الى ما خفى عليه من عيوبه : براى گولى و كودنى مرد همين بس كه از ديدن عيوب مردم همه پنهان كردن عيوب خود پردازد ( و حال اين كه بايد آنچه بر ديگرى نمى پسندد و بر خود نه پسندد و برفع نواقص خويش بر خيزد ) .
56
كفى بالعالم جهلا ان ينافي علمه عمله : براى نادانى عالم همين بس كه علمش مخالف با عملش بوده باشد .
57
كفى بالمرء كيسا ان يقتصد فى ماربه و يحمل فى مطالبه : براى زيركى مرد همين بس كه در حوائجش ميانهروى كند و در خواستههايش آهسته و سبك رفتار باشد .
58
كفى بالظّلم طاردا للنّعمة و جالبا للنّقمة براى راندن نعمت و آوردن خشم و نقمت خداوندى همان ستمكارى كافى است .
59
كفى بالمرء كيسا ان يغلب الهوى و يملك النّهى : براى زيركى مرد همين بس كه بر هواى نفسش غالب باشد و خردها را مالك گردد ( يعنى روى عقل و انديشهء درست خويش كار كند ) .
60
كفى بالمرء سعادة ان يعرف عمّا يفنى و يتولهّ بما يبقى : براى نيكبختى مرد همين بس كه چشم خواهش از آنچه كه نابود شدنى است بر دوزد و بدانچه كه باقى ماندنى است عشق ورزد ( و براى آخرت عمل كند ) .