تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
[ 1226 ] م - نيمهء شب را بايد از اول غروب ( 1 ) تا طلوع آفتاب حساب كنند بنا بر احتياط ( 2 ) واجب ، و احتياط آن است كه از مغرب شرعى حساب كنند ( 3 ) . [ 1227 ] م - بيتوتهء در منى از عبادات است و بايد با نيت خالص براى اطاعت خداوند به جا آورد . ( 4 ) [ 1228 ] م - جايز نيست در غير مكه مشغول عبادت شود و به منى نرود ، حتى در بين راه منى و مكه به احتياط واجب ( 5 ) . [ 1229 ] م - كسى كه ترك كند بيتوتهء به منى را در شبى كه واجب است بماند براى هر شبى يك گوسفند بايد قربانى ( 6 ) كند .
شرح
آية الله فاضل : بيتوته شب در منى نسبت به نيمهء اوّل يا دوّم شب واجب تخييرى است لذا اگر از روى عذر هم نيمهء اوّل شب در منى نباشد بايد نيمهء دوّم را در منى بيتوته كند . ( 1 ) آية الله اراكى : بايد از اول غروب شرعى حساب شود . ( 2 ) آية الله گلپايگانى ، آية الله صافى : از مغرب تا طلوع فجر حساب كنند ( آداب و احكام حج ، مسأله 936 ) . آية الله سيستانى : نيمه شب در منى از غروب آفتاب تا طلوع فجر حساب مىشود . آية الله فاضل : بنا بر اقوى چنين است . آية الله مكارم : نيمه شب از اول غروب آفتاب تا طلوع صبح حساب مىشود . آية الله تبريزى : نصف شب در مسأله مبيت در منى ، نصف از غروب تا طلوع فجر است ، گر چه احتياط براى كسى كه نصف اول شب را بيتوته مىكند آن است كه نصف از غروب تا طلوع آفتاب را در منى بماند . ( 3 ) آية الله بهجت : متعرّض اين مسأله نشده‌اند . آية الله خوئى : معيار در بيتوته از غروب آفتاب تا طلوع فجر است و نيمه شب ، ما بين غروب آفتاب و طلوع فجر مىباشد . ( المسائل الشرعيه ، ج 1 ، ص 363 ) . ( 4 ) آية الله سيستانى : بلكه براى تذلل در پيشگاه خداوند . ( 5 ) آيات عظام خوئى ، تبريزى ، بهجت : كسى كه طواف خانهء خدا را نموده و در عبادت خود باقى مانده سپس از مكه بيرون رفته و از عقبهء مدنيين گذشته باشد . چنين شخصى مىتواند در راه بيتوته نمايد و لازم نيست خود را به منى برساند . آية الله خوئى ، آية الله تبريزى : بنا بر احتياط در مكهء قديمه بماند . آية الله سيستانى ، نظر ايشان در مسأله 1222 ذيل طايفهء پنجم گذشت . ( 6 ) آية الله مكارم : بنا بر احتياط واجب . آية الله بهجت : براى شبى كه بيتوته كند براى غير عبادت در مكَّه يا در راه قبل از تجاوز از حدود مكه كه آخرش عقبة المدنيين باشد على الاظهر ( مناسك شيخ ص 83 ) .