فصل هفتم تقصير و بعض احكام آن
[ مسائل تقصير ]
[ 888 ] م - واجب است بعد از آن كه سعى كرد تقصير كند ، يعنى قدرى از ناخنها يا قدرى از موى سر يا شارب يا ريش را بزند ، و بهتر آن است كه اكتفا به زدن ناخن نكند ( 1 ) ، و از موى قدرى بزند ، بلكه موافق احتياط است ، و تراشيدن سر در تقصير كفايت نمىكند بلكه حرام است ( 2 ) .
[ 889 ] م - اين عمل نيز از عبادات است و بايد با نيت پاك و خالى از قصد غير اطاعت خدا بياورد و اگر ريا كند موجب باطل شدن عمره اش مىشود مگر آن كه جبران كند .
[ 890 ] م - اگر تقصير را فراموش كند تا وقتى كه احرام حج را ببندد عمره اش صحيح است و مستحب است فديهء يك گوسفند ( 3 ) ، و احتياط آن است كه فديه بدهد .
شرح
( 1 ) - آية الله بهجت : اين قيد را ندارند .
آية الله سيستانى : بنا بر احتياط واجب اكتفا به آن نكند و اگر خواست ناخن بگيرد پس از كوتاه كردن مو باشد .
آية الله مكارم : بلكه احتياط واجب است .
آية الله خامنه اى : نظر ايشان نسبت به بهتر بودن عدم اكتفا به زدن ناخن به دست نيامد .
( 2 ) آية الله غروى : على الاحوط .
آية الله فاضل : و كندن مو هم كفايت نمىكند اگر چه حرمتش محرز نباشد .
آيات عظام خامنه اى ، بهجت ، سيستانى : و چنانچه از روى عمد و علم بتراشد بايد يك گوسفند كفاره بدهد . ( مناسك ، مسألهء 354 ) .
( 3 ) آيات عظام خوئى ، تبريزى ، بهجت : بنا بر احتياط يك گوسفند بدهد .
آيات عظام گلپايگانى ، اراكى ، نورى ، فاضل ، صافى : بنا بر احتياط واجب يك گوسفند فديه بدهد .
آية الله صانعى : بلكه احوط است .