آنكه در ملك يا منزل او روئيده باشد يا آن كه خود او را كاشته باشد و استثنا شده است از اين « اذخر » كه گياهى است معروف ، و درخت ميوه ها ، و درخت خرما .
و اگر درختى را بكند ، جمعى « 33 » گفتهاند كه اگر بزرگ باشد يك گاو كفاره مىدهد ، و اگر كوچك باشد يك گوسفند ، و اگر بعض درخت باشد قيمت آن را ، و در گياه كفاره نيست بجز استغفار .
و جايز است گذاشتن شتر خود را كه علف را بخورد ، و لكن خود به جهت او قطع نكند .
و بدان كه اين حكم مختص محرم نيست بلكه دربارهء همه كس ثابت است .
و باكى نيست به راه رفتن به نحو متعارف اگر چه موجب قطع بعض گياه حرم بشود .
بيست و چهارم : سلاح برداشتن ، مثل شمشير و نيزه و هر چه يراق و آلت حرب گويند مگر به جهت ضرورت ، و صريح بعضى : دخول مثل زره و خود و شبه آن از آلات حفظ نه دفع در مفهوم سلاح است ، و احوط عدم همراه داشتن سلاح است هر چند به تن او نباشد ، و اللَّه العالم .
هامش
« 33 » المبسوط 1 : 354 ، قواعد الأحكام 1 : 472 ، الدروس الشرعية 1 : 388 .