55
آفة الأمل الأجل : آفت آرزومندى مرگ و اجل است .
56
آفة الخير قرين السّوء : آفت نيكى رفيق يار بد است .
57
آفة الاقتدار البغى و العتوّ : آفت قدرت و نيرومندى ستم و سركشى است .
( الفصل السابع عشر ) حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشرط
ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشّرط قال عليه السّلام ( فصل هفدهم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف الف بلفظ إذا كه بمعنى شرط است آن حضرت عليه السّلام فرمودند :
1
إذا نطقت فاصدق : هرگاه سخن گوئى راست بگو
2
إذا ملكت فارفق : هرگاه بر مردم تملّكى پيدا كردى نرمى كن .
3
إذا أعطيت فاشكر : هرگاه عطا كرده شوى تشكّر كن .
4
إذا ابتليت فاصبر : هرگاه گرفتار شدى بشكيبائى گراى .
5
إذا عاقبت فارفق : هرگاه از كسى بازخواستى خواستى نرمى كن .
6
إذا عاتبت فاستبق : هرگاه عتاب كنى جاى آشتى را باقى گذار .
7
إذا أحببت فلا تكثر : هرگاه دوستى كنى دوستى را بسيار برخ طرف مكش .
8
إذا أبغضت فلا تهجر : هرگاه دشمنى كنى ( دشنام مده و ) سخن بيهوده و هذيان مگوى .
9
إذا صنعت معروفا فاستره : هرگاه كار نيكى بجاى آرى آن را پنهان دار ( و بر كسى كه آن نيكى را در بارهاش كردى منّت مگذار ) .
10
إذا صنع إليك معروف فانشره : هرگاه در بارهء تو نيكى شود آن را منتشر ساز و آشكار كن .
11
إذا مدحت فاختصر : هرگاه كسى را ستايش كنى سخن را كوتاه گوى .
12
إذا ذممت فاقتصر : هرگاه نكوهش كنى سخن دراز مكن