103
الكذب رذيلة دروغگوئى موجب فرومايگى است .
104
المعروف حسب نيكوكارى حسب و نسب است .
105
ألمودّة نسب دوستى خويشى و پيوند است
106
ألصّمت وقار خاموشى هيبت و وقار است
107
الهذر عار هرزهدرائى ننگ و عار است
108
العسر لوم پريشانى سرزنش است .
109
أللّجاج شؤم سخت گيرى و خصومت نامبارك است
110
الفكر رشد انديشه كار را كردن به راه راست راه يافتن است .
111
الغفلة فقد غافل ماندن ره گم كردن است .
112
الورع اجتناب پرهيزكارى از حرام دورى گزيدن است .
113
ألشّكّ ارتياب يقين نداشتن اضطراب نفس است
114
ألطّاعة تنجى فرمانبردارى خدا ( انسان را از گرفتارى ) رهاننده است
115
المعصية تردى نافرمانى هلاك گرداند
116
الجبن آفة ترس و بز دلى زيان است .
117
العجز سخافة ناتوانى را وانمود كردن سبك عقلى است .
118
المصيب واجد جوينده در راه درست يابنده است .
119
المخطئ فاقد خطا كننده يابنده نيست
120
ألصّدق نجاح راستى رستگارى است .
121
الكذب فضّاح دروغگوئى بسى رسوا كننده است
122
العلم عزّ دانش باعث ارجمندى است
123
ألطّاعة حرزّ فرمان خدا بردن پناه است
124
ألصّبر مرفعة شكيبائى بلندى و رفعت مرتبه است
125
الجزع منقصة بيتابى نقص و سستى پايه است
126
ألشّجاعة زين دلاورى زيور مرد است .
127
الجبن شين ترس زشتى مرد است .
128
الاصابة سلامة راست روى رستگاريست
129
الخطاء ملامة ناراستى نكوهش و سرزنش است
130
العجلة ندامة شتاب در كار مورث پشيمانى است
131
ألرّزق مقسوم روزى قسمت شده است ( و هر جا باشد مى رسد ) .
132
الحريص محروم آزمند ناكام است
133
البخيل مذموم بخيل و تنگ چشم نكوهيده است .
134
الحسود مغموم رشك برنده هميشه اندوهناك است .
135
ألظّالم ملوم ستمگر سرزنش شده است
136
الجفاء شين بد رفتارى زشت است .
137
المعصية حين نافرمانى خدا نابودى است .
138
الحازم يقظان دور انديش بيدار است