42
إنّ المؤمنين وجلون : براستى كه مؤمنين ( از عذاب خدا ) بيمناكانند .
43
إنّ لسانك يقتضيك ما عودّته : براستى كه زبانت مى خواهد از تو آنچه كه وى را بدان خوى دادهاى
44
إنّ طباعك تدعوك إلى ما ألفته : بدرستى كه خوى هاى تو وادار ميكنند تو را بر آنچه كه بدان انس و خوى گرفتهاى
45
إنّ من العبادة لين الكلام و إفشاء السّلام براستى كه نوعى از عبادت آنست كه انسان سخن به نرمى گويد و سلام را آشكار و بلند كند .
46
إنّ الفحش و التّفحّش ليسا من خلائق الإسلام براستى كه دشنام دادن و دشنام شنيدن هيچيك از اخلاق اسلامى نيستند .
47
إنّ الحازم من لا يغترّ بالخدع : براستى كه دورانديش كسى است كه فريب خدعهها را نخورد ( و هشيار باشد ) .
48
إنّ العاقل لا ينخدع بالطّمع : براستى كه خردمند براى طمع فريب نخورد ( و به بند در نيفتد لكن افسوس كه عقول ضعيف و دست طمع چنان قوى است كه اغلب اشخاص را بدار مى كشد و دين و دنياى انسان را تباه مىكند ) .
49
إنّ للباقين بالماضين معتبرا : براستى كه براى بازماندگان بگذشتگان جاى عبرت و پند است
50
إنّ للآخر بالأوّل مزدجرا : براستى براى آن كس كه پس مانده است به آن كه پيش رفته است منع و بازداشتى است ( و انسان بايد در كارهاى پيشينيان و گناهانى كه مرتكب شدند و بلاهائيكه بسرشان آمد بنگرد و خود را از گناهان باز دارد تا گرفتار بلاها نشود )
51
إنّ كفر النّعمة لوم و مصاحبة الجاهل شوم : براستى كه كفران نعمت پستى و ناكسى است و همنشينى با نادان نامبارك و بدفرجام است
52
إنّ الفقر مذلّة للنّفس مدهشة للعقل جالب للهموم : براستى كه فقر و تنگدستى باعث خوارى نفس و دهشت و ركود عقل و جلب و كشش غمها و اندوهها است .
53
إنّ عمرك مهر سعادتك إن أنفذته فى طاعة ربّك : براستى كه دوران و عمر تو كابين نيكبختى تو است اگر آن را در عبادت پروردگارت بسر آرى ( و كليد بدبختى تو است اگر در نافرمانى خدا