1981
ألدّنيا ظلّ الغمام و حلم المنام : جهان همچون سايهء ابر و خواب شيرين است .
1982
الموت ألزم لكم من ظلّكم و أملك بكم من أنفسكم : مرگ از سايهء شما بشما همراهتر و از خودتان بر شما مالك تر است .
1983
الحقود معذّب النّفس متضاعف الهمّ : كينهورز هماره خودش معذب و اندوهش دو چندان است .
1984
الحسود دائم السّقم و إن كان صحيح الجسم : رشكبر دردش هميشگى است گو اين كه تندرست باشد .
1985
المؤمن قريب أمره بعيد همهّ كثير صمته خالص عمله : مؤمن كارش ( به خدا ) نزديك اندوهش دور و بى پايان خاموشيش بسيار عملش پاك براى خدا است .
1986
ألمتّقون أعمالهم زاكية و أعينهم باكية و قلوبهم وجلة : پرهيزكاران كارهايشان پاكيزه ديدگانشان گريان و دلهايشان ( از خوف خدا ) بريان و ترسان است .
1987
العاقل يجتهد فى عمله و يقصّر من أمله : خردمند در كارش كوشا و آرزويش را كاهنده است .
1988
الجاهل يعتمد على أمله و يقصّر من عمله : بيخرد بر آرزويش تكيه مى زند و از كارش مى كاهد .
1989
الكبر خليفة مردية من تكثّر بها قلّ : خودپسندى خوئى است فكننده هر كه بسيار بدان پردازد خود را كم سازد .
1990
الجهل مطيّة شموس من ركبها زلّ و من صحبها ضلّ : نادانى مركبى است چموش هر كه سوارش شد زمين خورد و هر كه بدان پيوست گمراه گرديد
1991
أللّسان معيار أرجحه العقل و أطاشه الجهل : زبان آلت سنجشى است كه خرد آن را سنگين كند و نادانيش سبك سازد .
1992
اكتساب الثّواب أفضل الأرباح و الإقبال على اللّه رأس النّجاح : كسب ثواب برترين سودها و به خدا روى آوردن ريشهء رستگارى است .
1993
المفلح من نهض بجناح أو استسلم فأراح : رستگار كسى است كه با پرّ ( دين ) بپرّد و يا ( اوامر شريعت را گردن نهد پس آسوده ماند .
1994
العجز مع لزوم الخير خير من القدرة مع ركوب الشّرّ : ناتوانى با ملازمت خير و خوبى خوشتر از توانائى با سوارى بر شرّ است .
1995
الحرفة مع العفّة خير من الغنى مع الفجور :