وجودى ثابت و عميقى كه ماوراى آن است نفوذ مىكند .
على « ع » و فرازهاى وجود ، از نظر توجه به وحدت حيات و درك عميق وجود واحد ، بر سطح واحدى در رديف يكديگر قرار دارند .
از اين رو ادبيات وى فريادهاى پى درپى و بهم پيوستهاى است كه از عقل فوق العادهاى صادر مى گردد ، عقلى كه مى خواهد براى وصول به اين درك عميق ، در تمام موجودات نفوذ كند و اعماق آنها را ببيند ، موجودات گوناگونى كه همه بر يك اساس قرار گرفته و از يك جا سرچشمه مى گيرند و همه از يكديگر دورند اما در وحدتى كه دو طرفش را ازل و ابد تشكيل داده ، گرد آمدهاند
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 53
مساهمون: جورج جرداق
ص٥٣